Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Αναβολή στη δίκη του Γιάννη Βασίλη Γιαιλαλί για να βρεθούν νέα "στοιχεία"



Η δίκη του συναγωνιστή μας Γιάννη Βασίλη Γιαιλαλί αναβλήθηκε για την 17η Δεκεμβρίου προκειμένου όπως μου είπε η σύντροφός του Μεράλ Γκειλανί να βρεθούν νέα "στοιχεία"....

Ελπίζω μέχρι τότε που οι υπάλληλοι του φασιστικού- ναζιστικού καθεστώτος Ερντογάν θα αναζητούν νέα ψεύδη, στην Ελλάδα να σταματήσει η σιωπή και η αφωνία των θεσμών και των λοιπόν αρμοδίων, καθώς και η προβοκάτσια και το παρακρατικό μωσαικό υπονόμευσης....




Υπογράφουμε για την απελευθέρωση του Γιαιλαλί. 

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

H θαρραλέα απάντηση του φυλακισμένου ηγέτη του HDP Σελαχατίν Ντεμιρτάς στον Ερντογάν




H θαρραλέα απάντηση του φυλακισμένου ηγέτη του  HDP Σελαχατίν Ντεμιρτάς στον Ερντογάν

Θ. Μαλκίδης: Ο φυλακισμένος ηγέτης  του HDP Σελαχατίν Ντεμιρτάς, υποψήφιος για το Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων «Vaclav Havel», έδωσε μία απάντηση στον Ερντογάν που αφορά πολιτικά όντα. Ο Ντεμιρτάς ο οποίος βρίσκεται σε λευκό κελί στην ανατολική Θράκη, λίγα χιλιόμετρα από την οικία μου, αντιμετωπίζει ποινή 142 ετών (!!!!!) γιατί είναι Κούρδος, όπως και ο Γιάννης- Βασίλης  Γιαϊλαλί  αντιμετωπίζει παρόμοιες ποινές γιατί είναι Έλληνας, δίνουν καθημερινώς απαντήσεις Ελευθερίας και Αξιοπρέπειας. Απαραίτητες αξίες και αρχές για όλους μας.....


¨Καταρχήν την προσβολή που μέσω του προσώπου μου έκανες προς την βούληση εκατομμυρίων ανθρώπων, σου την επιστρέφω. Αλλά από μια άλλη σκοπιά επιθυμώ να σε ¨¨ευχαριστήσω¨ για αυτήν την ομολογία. Μας απάλλαξες από το βάρος να αποδείξουμε πως η σχετική με εμάς δικαστική διαδικασία δεν έχει σχέση με τα δικαστήρια αλλά η απόφαση είναι δική σου. Κάνω μια ανοιχτή έκκληση: Επί 8 μήνες τώρα κάποιοι εισαγγελείς και δικαστές που είναι υπό τις εντολές σου, δεν βρήκαν ούτε μια απόδειξη για το ότι εγώ κάλεσα τον κόσμο να βγούνε και να καταστρέφουν για τα γεγονότα στο Κομπάνι. Εάν διαθέτεις μια τέτοια απόδειξη, ζητάω να την δώσεις στους εισαγγελείς που απελπισμένα ψάχνουν να βρούνε αποδείξεις.

   Εκφράζω την ¨ευγνωμοσύνη μου¨ καθώς πριν ακόμη αρχίσει το δικαστήριο, με την καταδίκη από εσένα πως έβαλα να σκοτώσουν 54 άτομα, κατέστησες άχρηστη και δίχως νόημα όλη την μετέπειτα εκδίκαση. Αργά ή γρήγορα θα βρεθώ απέναντι στους δικαστές. Εκεί μπροστά στην κοινή γνώμη θα ξεκαθαρίσει ο ποιος είναι τρομοκράτης και ποιός είναι δολοφόνος. Αλλά και πριν από αυτό όλα είναι γνωστά ενωπιον του Δημιουργού. Στο μεταξύ από τους 54 συμπολίτες μας που δολοφονήθηκαν στα γεγονότα του Κομπάνι, οι 44 ήταν μέλη του HDP.……………….


Καταρχήν ο Νο1 πολιτικά υπεύθυνος για κάθε περιστατικό στην χώρα, είσαι εσύ που κυβερνάς 15 χρόνια.  Δεν μας διαφεύγει πως προσπαθείς αυτό να ξεχαστεί. Το να μου επιτίθεσαι πανικόβλητα και άδικα την στιγμή που εγώ βρίσκομαι ανάμεσα στα 4 ντουβάρια, είναι μια στάση που απέχει πολύ από την ανδρεία. Θέλω να ξέρεις πως εκτός από τον Αλλάχ δεν φοβάμαι κανέναν. Δεν πρόκειται να ξεπέσω στην φτήνια του να ζητιανεύω για έλεος ούτε εσένα ούτε τους εφαρμοστές των διώξεων σου. Ακόμη και αν ήξερα πως θα περνούσα το υπόλοιπο της ζωής μου στην φυλακή, δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχτώ την ατιμία και την παράδοση. Το HDP και όλοι οι φίλοι του HDP, εντος και εκτός θα αντισταθούμε ενάντια στον φασισμό και ιστορικά να είσαι βέβαιος πως θα κερδίσουμε. Θέλω να ξέρεις πως αν και βρίσκομαι σε ένα κελί τύπου F, η συνείδηση μου είναι γαλήνια, ενώ είμαι άφοβος και χαρούμενος. Για αυτό τον λόγο ¨μην ανησυχείς παρακαλώ¨ άλλο για εμένα.¨


www.tourkikanea.gr 








Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Εθνικό Μνημείο Γενοκτονίας





Θ. Μαλκίδης 

Εθνικό Μνημείο Γενοκτονίας 

Με αφορμή τα μεθαυριανά αποκαλυπτήρια στη Χρυσούπολη ενός ακόμη μνημείου για τη Γενοκτονία, έργο του γλύπτη Γιώργου Κικώτη, οφείλουμε να ξαναβάλουμε το ζήτημα του Εθνικού Μνημείου Γενοκτονίας. 

Είναι γεγονός  ότι το  μαζικό  έγκλημα εναντίον των προγόνων μας και προγόνων μου, δεν υφίσταται στην Ελληνική διπλωματική ατζέντα, δεν  έχει υπάρξει ποτέ αίτημα της Ελληνικής Δημοκρατίας για αναγνώριση, δεν υπάρχει Εθνικό Μνημείο για τη Γενοκτονία στη Μικρά Ασία, στην Καππαδοκία, στον Πόντο, στην ενιαία Θράκη.  

Δεν υπάρχει ο τόπος για την έρευνα, την παράθεση στοιχείων και τη διεθνή τεκμηρίωση, για τους Έλληνες και της Ελληνίδες, που δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας. Μία Γενοκτονία από το φασιστικό καθεστώς των Νεότουρκων και των Κεμαλικών, δασκάλων του Χίτλερ,  η οποία στοίχισε τη ζωή σε πάνω 1.000.000 ανθρώπους, Γενοκτονία η οποία απουσιάζει από την πολιτική, ιστορική, διανοητική και διπλωματική ελλαδική ατζέντα. 

Την ίδια στιγμή λαοί που έχουν υποστεί Γενοκτονία  δημιουργούν Εθνικά  Μνημεία και Ινστιτούτα (Ερεβάν, Τελ- Αβίβ, κλπ) με διεθνείς αναφορές που παράγουν και τεκμηριώνουν και βεβαίως έχουν συνεχή θετικά αποτελέσματα.

 Στην Ελλάδα, με εξαιρέσεις τις εξαιρετικές και φιλότιμες προσπάθειες προσφυγικών σωματείων και άλλων φορέων, που  διέσωσαν ένα μεγάλο μέρος της πορείας  του προσφυγικού Ελληνισμού, η ελλαδική πολιτεία δεν έδειξε κανένα απολύτως ενδιαφέρον για την αναγνώριση, για τη  συγκρότηση  του εθνικού μνημείου και ινστιτούτου για τον Ελληνισμό της καθ΄ ημάς Ανατολής, για τη Γενοκτονία των προγόνων μας. Αντιθέτως με προκλητικό τρόπο την υπονομεύει και την αρνείται!

Μπροστά σ΄αυτήν την  απουσία και την ολιγωρία, στην εχθρότητα και την αδιαφορία, στην υπονόμευση και την άρνηση, πρέπει να  απαντήσουν οι πρόσφυγες, οι διασωθέντες του μαζικού εγκλήματος. Μπροστά στην πολιτική παρακμή, στη Μνημονιακή δουλεία, την επίσημη α-παιδεία, την υπονόμευση, την άρνηση,  τη λήθη, το αίτημα από από την Ελληνική Δημοκρατία για αναγνώριση, η δημιουργία του Εθνικού Μνημείο  για τη Γενοκτονία, ας είναι μία από τις   διεκδικήσεις των Ελλήνων και των Ελληνίδων για  τη συμπλήρωση εκατό ετών από την 19η Μαΐου του 1919. 









Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Μία ιστορικής σημασίας εκπομπή στο Κουρδικό Κανάλι Artι TV για τη Γενοκτονία.Tamer Çilingir ve Devrim Kavallı- Pontos Rum Soykırımı.Artı TV de (Canlı)



Θ. Μαλκίδης 

Μία ιστορικής σημασίας εκπομπή στο Κουρδικό Κανάλι 
Artι TV για τη Γενοκτονία


Μία ιστορικής σημασίας εκπομπή προβλήθηκε πριν λίγες ώρες στο Κουρδικό Κανάλι Artι TV με θέμα τη Γενοκτονία που συντελέστηκε στον Πόντο. 

Στο πρόγραμμα του Ahmet Nesin (Αχμέτ Νεσίν) μίλησε ο Tamer Çilingir  (Ταμέρ Τσιλιγκίρ ) εκ Λιβερών του Πόντου, συγγραφέας του βιβλίου για το ζήτημα της Γενοκτονίας, φυλακισμένος 
για δέκα (!) χρόνια για τη δράση του (η συνέντευξή του στο σύνδεσμο http://malkidis.blogspot.gr/2017/03/blog-post_27.html  )

Ο Ταμέρ Τσιλιγκίρ οποίος είχε μιλήσει στη Στουτγκάρδη στην εκδήλωση των Ποντιακών Σωματείων της Βάδης - Βυρτεμβέργη, αποτελεί ένα συνεπή συναθλητή της αλήθειας για τον Πόντο, όπως επιγράφεται και το βιβλίο του, συμπαραστάτης του αγώνα απελευθέρωσης του φυλακισμένου Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί.

Στην εκπομπή συζητήθηκαν όλα τα θέμα που σχετίζονται με τη Γενοκτονία, ενώ η Devrim Kavallı (Ντεβρίμ Καβαλί) τραγούδησε με ένα ιδιαίτερο τρόπο το "Πατρίδαμ ' έχασα". 

Η αφύπνιση των ιστορικών λαών της Μικράς Ασίας που υπέστησαν Γενοκτονία, Γενοκτονία η οποία υφίσταται μέχρι σήμερα, συνεχίζεται!



Artı TV de (Canlı)

Ahmet Nesin'in sunduğu USTURA Programı
Tamer Çilingir ve Devrim Kavallı 
Konu: Pontos Rum Soykırımı



Pontos Gerçeği kitabı üzerine söyleşi ve Devrim Kavallı'nın Ermenice, Rumca, Zazaca, Kırmançi ve Türkçe dillerden soykırımların anlatıldığı albümünden şarkılar...

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

Υπογράφουμε για την απελευθέρωση του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί.Sign for Yannis Vasilis Yailali



Θ. Μαλκίδης: Υπογράφουμε  για την απελευθέρωση του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί

Η Επιτροπή για τη Διεθνοποίηση και την Αναγνώριση της Γενοκτονίας -"Εύξεινος Λόγος" βρίσκεται στο φετινό 21ο Ακριτικό  Κύκλο του Συλλόγου Ποντίων Σταυρούπολης που γίνεται στο πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά, εκεί όπου φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν συμπατριώτες μας και έχοντας αναλάβει τη σχετική πρωτοβουλία, συγκεντρώνει υπογραφές για την απελευθέρωση του φυλακισμένου στις τουρκικές φυλακές Έλληνα   Γιάννη Βασίλη  Γιαϊλαλί.

Ευχαριστούμε τους "Ακρίτες του Πόντου" Σταυρούπολης για τη συνεργασία, τον  Κώστα Πασχαλίδη που  ενημερώνει και συλλέγει υπογραφές για την Πρωτοβουλία για την Απελευθέρωση του  Γιάννη -Βασίλη Γιαϊλαλί και για τις φωτογραφίες τον Γιώργο Β.Μακαβό.






Ένας Έλληνας στα κάτεργα των τουρκικών φυλακών - Πλήρης αδιαφορία της Ελλάδας για την τύχη του

Του Στρατή Μαζίδη

Ο Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Είναι γνωστός. Είναι ο σύγχρονος Διγενής Ακρίτας που ζει στα βάθη της Ανατολίας. Είναι ο απόγονος εκείνων που έμειναν πίσω γιατί κάποιοι έπρεπε να φυλάξουν τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας που αναπαύονται στην όμορφη πατρίδα.

Ο Γιάννης-Βασίλης πληρώνει τους αγώνες του για τη δημοκρατία και την ιστορία. Φυλακίστηκε για άλλη μια φορά επειδή προσέβαλε τον Ερντογάν και ύστερα από ένα άρθρο του για τη Γενοκτονία των λαών της Μικράς Ασίας.

Κάποτε λεγόταν Ιμπραήμ και εστάλη ως Τούρκος στρατιώτης στις δύσβατες περιοχές του Κουρδιστάν μέχρις ότου έπεσε αιχμάλωτος στα χέρια των Κούρδων ή μάλλον οι τελευταίοι πρακτικά τον απελευθέρωσαν.

Πόσοι άραγε ακόμη Ιμπραήμηδες που κρύβουν κάποιον Γιάννη, Κώστα και Δημήτρη δεν εστάλησαν ως αναλώσιμοι στρατιώτες απέναντι στους Κούρδους;

Θύμαμαι τις ημέρες του πραξικοπήματος του 2016 όταν συνομιλούσα με έναν ελληνικής καταγωγής πολίτη της Αγκυρας. Μου έδινε πολύτιμες πληροφορίες για τα γεγονότα των ημέρων αλλά και το πως το κράτος γνωρίζει την καταγωγή του καθενός οριοθετώντας την καριέρα του αν πχ μπει στο Δημόσιο. Στη συνέχεια τον έχασα.

Ο Γιάννης-Βασίλης δεν είναι σαν εμάς, είναι παραπάνω από εμάς διότι δεν απόκαμε όπως εμείς. Μάχεται στον τόπο του και για αυτό κατέληξε στη φυλακή.

Οι ελληνικές αρχές και τα ΜΜΕ δεν ασχολούνται με την ιστορία του πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.
Ο μόνος που κρατά τακτικά το θέμα του Γιάννη-Βασίλη είναι ο Θεοφάνης Μαλκίδης στο εξαιρετικό του ιστολόγιο.




Τι πράττει η ελληνική πολιτεία για έναν Έλληνα που κατά πάσα πιθανότητα κακοπαθαίνει αυτήν την στιγμή για τα ιδανικά του;
Γιατί τα ΜΜΕ δεν αναδεικνύουν με τη δύναμη που έχουν το ζήτημα και να λάβει διαστάσεις το θέμα του Γιάννη-Βασίλη;

Ο Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί εδώ και αρκετά χρόνια προσφέρει στην πατρίδα του. Δεν ήρθε η ώρα και αυτή πια να ενδιαφερθεί και να φροντίσει για αυτόν;

πηγή:.freepen


Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

Οι επιστολές του συναγωνιστή μας Έλληνα Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί από τη φυλακή.Yannis- Vasilis Yaylali:Letters from prison




Θ.  Μαλκίδης 

Οι επιστολές του συναγωνιστή μας Έλληνα Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί από τη φυλακή


Ο Γιάννης- Βασίλης Γιαϊλαλί γεννήθηκε το 1974 στην Πάφρα της Σαμψούντας, από γονείς ελληνικής καταγωγής από τον Πόντο και την Κύπρο, όπως είχε αναφέρει ο ίδιος σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο Corporate Watch. Μεγάλωσε σε ένα φασιστικό περιβάλλον όπου οι Έλληνες, οι Αρμένιοι, οι Κούρδοι ήταν ανεπιθύμητοι, ενώ το 1994 υπηρέτησε στον τουρκικό στρατό, όπου, όπως ανέφερε, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας εγκλημάτων των Τούρκων εναντίον των Κούρδων. 

Ο Γιαϊλαλί έμαθε για την πραγματική του ελληνική καταγωγή,  άλλαξε το όνομά του από Ιμπραχίμ σε Γιάννης- Βασίλης και «αφιερώθηκε» στον αγώνα για την ελευθερία των Κούρδων και  την ανάδειξη της Γενοκτονίας. 

Για τη δράση του ο Γιάννης- Βασίλης Γιαϊλαλί συνελήφθη, είναι  σε απομόνωση από την 22α Απριλίου σε φυλακές υψίστης ασφαλείας στο Ελατζίκ και δικάζεται την 18η Ιουλίου και στις 26 Οκτωβρίου με τις κατηγορίες  της διάδοσης "τρομοκρατικής" προπαγάνδας υπέρ του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και της προσβολής του Κεμάλ και του Ερντογάν!

 Η σύντροφος του Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί , Μεράλ Γκευλανί, μου γνωστοποίησε πριν λίγο νέα του και τα παρακάτω αποσπάσματα από επιστολές που της έστειλε  o Γιάννης
"Έλαβα δύο επιστολές από τον Γιάννη   σχεδόν δύο μήνες μετά τη σύντομη επιστολή που έλαβα την πρώτη εβδομάδα μετά τη σύλληψή του. Άλλες όμως επιστολές του που περιείχαν άρθρα του για δημοσίευση σε εφημερίδες και στο διαδίκτυο, κατασχέθηκαν από τις αρχές ως  «απαράδεκτες» και  με το αιτιολογικό πως «οι εκφράσεις της κριτικής που χρησιμοποιούνται στις επιστολές που επρόκειτο να δημοσιευθούν στην εφημερίδα, αφορούν μία   ατζέντα που οι αρχές θεωρούν  προκατειλημμένη». 

Ο Γιάννης Βασίλης αναφέρει επίσης πως  με την επιστολές μου- άρθρα  επισήμανα «την αλήθεια για τους λόγους για τους οποίους φυλακίστηκα. Με τη σύλληψη μου, ως Έλληνας Κύπριος και  Πόντιος που είμαι, θέλουν να  τιμωρηθεί ο  Κουρδικός λαός, να σταματήσει η διεθνής αλληλεγγύη για την ανάδειξη της σφαγής στο Roboski και να προωθηθεί η στρατιωτική έναντι της πολιτικής λύσης για το κουρδικό ζήτημα.
Για όλους τους κρατούμενους έχω κάνει εκκλήσεις προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης που είναι μέλη του Κοινοβουλίου  για τη διερεύνηση της κατάστασης στις φυλακές.
Η κατηγορία εναντίον μου είναι η  «δημόσια έλλειψη σεβασμού για τον Μουσταφά Κεμάλ» και η σχετική δίκη, μία από τις τέσσερις που εκκρεμούν εναντίον μου, θα γίνει  στις 18 Ιουλίου. Για τις κατηγορίες λήφθηκαν  υπόψη και τα άρθρα μου που ήταν στις επιστολές που κατασχέθηκαν . 

 Η κατηγορούσα αρχή υποστηρίζει ότι τα κείμενά μου δεν αντικατοπτρίζουν  την πραγματικότητα  και είναι  «αβάσιμα» σε σχέση με τη γενοκτονία που συνέβη πριν από εκατό χρόνια» 

Ο Γιάννης Βασίλης  πρόσθεσε επίσης ότι δεν κατάλαβε πώς οι γραμμές αυτές ενώ γράφτηκαν για την υπεράσπισή του θεωρήθηκαν «απαράδεκτες».
Επιπλέον, η δεύτερη επιστολή κατασχέθηκε επειδή περιείχε αναφορές που θεωρήθηκαν ότι  απειλούν την ασφάλεια και την προστασία των φυλακών, έχουν στόχο τους υπαλλήλους, περιέχουν ψευδή στοιχεία,  απειλές και προσβολές και προκαλούν τον  πανικό. 
Τέλος ο Γιάννης Βασίλης αναφέρει πως «αν αναρωτιέστε για την κατάστασή μας εκεί, είμαστε καλά σε όλα και θα συνεχίσουμε να είμαστε καλά . Δεν είναι εύκολο να πολεμήσουμε σε αυτή τη χώρα, είναι όμως  απαραίτητο να βγούμε στο δρόμο βλέποντας τα πάντα πρόσωπο με πρόσωπο», ενώ κλείνει ευχαριστώντας τους φίλους  από το εξωτερικό που τον στηρίζουν με κάθε τρόπο στέλνοντας τους   αγωνιστικούς χαιρετισμούς!





Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Rum Soykırımı









Rum Soykırımı


Rum kırımı veya Rum kıyımı 


I. Dünya Savaşı esnası ve sonrasında Osmanlı İmparatorluğu topraklarında yaşanan, hükûmetin ülkedeki Rum nüfusa karşı uyguladığı politikayla başlayan[1] kırımdır.[1][2][3] Bu politika çerçevesinde çeşitli katliamlar, ölümüne sürgünler ve mezalim gerçekleştirildi.[1] Pontus olarak bilinen Karadeniz bölgesindeki Rumların bir kısmı kırım sonucunda Rusya'ya kaçtı.[2] 1923 yılında, kırım sonrasında Kurtuluş Savaşı sonucu Türkiye ve Yunanistan arasında yapılan mübadeleyle Anadolu Rumları Yunanistan'a gönderildi. Kırımın soykırım niteliği taşıyıp taşımadığı konusunda uluslararası akademik camiada fikir birliği yoktur.[2]

Kırımda kaç kişinin öldüğü akademik bir tartışma konusudur ve dönem kaynaklarındaki eksiklikler ve yanlılıklar ölü sayısını belirlemeyi zorlaştırmaktadır.[2] Savaş ve katliamlar üzerine uzmanlığı olan siyaset bilimci Rudolph Rummel, çeşitli kaynaklardan derlediği ve analiz ettiği verilerle kırımda 289.000 ila 450.000 Rum'un öldüğü sonucuna ulaştı.[4] Hikmet Bayur tarafından hazırlanıp Türk Tarih Kurumu tarafından yayımlanmış olan Türk İnkılâbı Tarihi adlı kitapta 800.000 Ermeninin yanı sıra 200.000 Rumun da katl ve tehcir yüzünden veya amele taburlarında öldüğüne dair bilgi Yarbay Nihat'ın bizim resmi kaynaklara göre de doğru saymak gerekir yazısıyla birlikte aktarılmaktadır.[5]



Henry Morgenthau, 200.000 - bir milyon Rumların her yerde grup halinde toplanıp iç bölgelere dağıtıldığını ancak, Ermeniler ile farklı olarak genel bir kırıma uğramadıklarını aktarmaktadır.[6] Elefterios Venizelos ise Paris Barış Konferansı'nda 300.000 Rum'un yok edildiğini ve 450.000 Rum'un Yunanistan'a sığındığını ileri sürdü.[2] Türkiye Cumhuriyeti Genelkurmay Başkanlığı, resmî verilerinde Kurtuluş Savaşı döneminde "Pontus İsyanı" ve "Koçgiri İsyanı" olarak adlandırılan olaylar sırasında Sakallı Nurettin Paşa komutasındaki Merkez Ordusu tarafından öldürülen Rumların sayısının 11.181 kişi olduğunu iddia eder.[7]

Yunan kaynaklarında, kırım ile ilgili kişiler arasında, Alman İmparatorluğu'nun Atina Gesandter'i Hans von Wangenheim'in şansölye Bernhard von Bülow'e yolladığı rapordan alıntı yapılarak "Türk Başbakanı" "Sefker Pasha"nın adı[8] ve Merkez "Kolordu"ya bağlı bir kumandan "Mehmet Azit"'in adı[9] anılmaktadır.





Küçük Asya, Batı Asya'nın batı bölgesini teşkil eden bir yarımada olup modern Türkiye Cumhuriyeti'nin bazı bölgeleri oluşmaktadır. Kuzeyinde Karadeniz, doğusunda Kafkasya ve İran platosuna, güneydoğusunda Büyük Suriye ve (Yukarı Mezopotamya), güneyinde Akdeniz, batısında Ege Denizi ve kuzeybatısında Balkan Yarımadasına uzanmaktadır. I. Dünya Savaşı patlak verdiğinde Anadolu Türkler, Azeriler, Rumlar, Gürcüler, Ermeniler, Kürtler, Zazalar, Çerkezler, Süryaniler, Yahudiler ve Lazlar'ı dahil eden nüfusuyla etnik açıdan farklılık söz konusuydu.

Hükûmetin Yunan nüfusa karşı yürüttüğü kampanyanın [kaynak belirtilmeli] nedenleri arasında bu nüfusun Osmanlı Devleti'nin düşmanlarına yardım edeceği korkusu, bazı Türkler arasında varolan, bir modern ulus devleti oluşturmak için modern Türk ulus devletinin bütünlüğünü tehdit eden grupların devletin topraklarından temizlenmesi gerektiğine dair inanç idi.[10][11]

Bir Alman askerî ataşesine göre, Harbiye Nazırı ve Başkumandan Vekili Enver Paşa Ekim 1915'te kendisinin savaş sırasında Ermeni Sorunu'nu çözdüğüne inandığı aynı yöntemle Yunan Sorunu çözmek istediğini açıklamıştır.[12]





Osmanlı Devleti 1914 yılı nüfus sayımı sonuçları. Rumların nüfusu yaklaşık 1,8 milyon olarak kaydedildi.
1914 yılının yaz mevsiminde hükûmet ve ordu yetkilileri tarafından desteklenen Teşkilat-ı Mahsusa, askerlik çağında olan Trakya ve Batı Anadolulu Rum erkekleri amele taburlarına aldırdı ve bunların yüzbinlercesi öldü.[13] Yüzlerce mil mesafeden İç Anadolu'nun içine sevkedilen bu askerler yol yapma, bina yapma, tünel kazma ve diğer saha çalışmasında istihdam edildi. Hastalık, kötü muamele veya muhafızlar tarafından öldürülmeleri nedeniyle sayıları büyük ölçüde azaldı.[14] 1914 yılının kasım ayından itibaren Osmanlı yönetiminin Rum nüfusa yönelik politikası değişti ve zorunlu göçlerle sadece Rus sınırına yakın Karadeniz bölgesinde yaşayan Rum nüfus hedef alınmaya başlandı.[15]



Rum erkeklerin zorla askere alınması, genel nüfusuna yönelik katliamlar ve ölüm yürüyüşleri de dahil olmak üzere sürgün ile tamamlandı[kaynak belirtilmeli]. Rum köy ve kasabalarını Türkler tarafından kuşatılıp konşular tarafından öldürülecektir[kaynak belirtilmeli]. Örneğin, 12 Haziran 1914 tarihinde Batı Anadolu'da Smyrna (İzmir)'nın 25 mil kuzeybatısında bulunan Phokaia (Yunanca: Φώκαια, Foça, İzmir)'da erkek, kadın ve çocukların ölüleri bir kuyuya atıldı.[16]


Temmuz 1915'te Yunanistan'ın maslahatgüzarı, sürgünlerin Türkiye'deki Yunan milletine karşı yok etme savaşı ve onları İslam'a dönmesini zorlamak için uygulanan tedbirden başka bir şey olmadığını, ven bunun açık amacının da savaş bittikten sonra tekrar Avrupa'nın hristiyanları korumak için yapacak müdahalesini mümkün olduğu kadar az kılmak olduğu açıkladı.[17]

Birleşik Krallık Dışişleri Bakanlığı görevlisi George W. Rendel'e göre, 1918 yılına kadar ... 500.000'den fazla Rum sürgün edildi ve orantılı olarak bunların az kısımı hayatta kaldı.[18]

Hatıralarında, 1913 ve 1916 yılları arasındaki ABD'nin Osmanlı Devleti Büyükelçisi Her yerde Rumlar grup halinde toplatıldı ve Türk jandarmaların "koruması" altında iç bölgesine, büyük kısmı yaya olarak, nakledildi. Kaç kişinin bu şekilde dağıldığı kesin olarak bilinmemektedir, tahimleri 200.000 ile 1.000.000 arasında değişir. diye yazdı.[6]

14 Ocak 1917 tarihinde İsveç'in İstanbul Büyükelçisi Cosswa Anckarsvärd, Osmanlı Rumlarının sürgün kararıyla ilgili şu acil telgraf gönderdi:

Özellikle bu sürgünün yalnız erkeklerle sınırlı kalmayarak kadınlar ve çocuklara da genişletildiğinden gereksiz zulüm olarak görünmektedir. Bunun sürgün edilenlerin mülkiyetini kamulaştırabilmesini kolaylaştırmak için yapıldığı düşünülmektedir.[19]


Soykırım tanımlaması 1990'lı yılların başında Yunan siyasetçi, PASOK eski Merkez Komitesi üyesi Mihalis Haralambidis'in öncülüğünde yoğunluk kazanmış, 1994'de Yunanistan parlamentosu Vuli'nin bir Pontus soykırımını resmen tanıması ile sonuçlanmıştır.[20] Ayrıca ABD'nin New Jersey[21], Güney Karolina[22], Florida[23], Massachusetts,[24], Pennsylvania,[25] ve Illinois[26] eyaletleri de bu soykırımı tanıdıklarını ilan etmişlerdir.

İddia sahiplerince 1998'de Birleşmiş Milletler nezdinde yapılan bazı girişimler günümüze kadar sonuçsuz kalmıştır.

Yunanistan resmi makamları düzeyinde ise, anılan parlamento kararı ile 19 Mayıs tarihi "Pontus Rum soykırımı"nı anma günü ilan edilmiştir.[27] Mayıs 2006 içerisinde Selanik'te art arda iki "soykırım anıtı" açılmıştır. Bunların ilki 7 Mayıs'ta Selanik merkezindeki Ayasofya Meydanı'nda, ikincisi de Selanik iline bağlı belediyelerden Eleftherio-Kordelio[28] merkezi meydanında Aya Yorgi Kilisesi'nin tam karşısında dikilmiş, kucağında çocuk taşıyan bronz kadın heykelleridir. Türkiye açısından ilk tepki, İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Aziz Kocaoğlu'nun imzasına hazırlanılan İzmir-Selanik kardeş şehir sözleşmesini iptal ettiğini açıklamasıyla gelmiştir.[29]

İsveç parlamentosu 2010 yılında 130'a karşı 131 oyla aldığı bir kararla Pontus Rum Soykırımı'nı Ermeni ve Süryani Soykırımları ile birlikte tanımıştır.[30]

İlgili filmler
Bulutları Beklerken, (Yönetmen: Yeşim Ustaoğlu, Türkiye, Yunanistan, Fransa, 2004) Fragman
Pontos, (Peter Stefanidis) Fragman Resmî web sitesi
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
↑ Şuraya git: 1,0 1,1 1,2 Akçam, Taner (2012). The Young Turks' Crime Against Humanity: The Armenian Genocide and Ethnic Cleansing in the Ottoman Empire. Princeton/Oxford: Princeton Üniversitesi Yayınları. ss. 105-119.
↑ Şuraya git: 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Sjöberg, Erik (2011). "Battlefields of Memory: The Macedonian Conflict and Greek Historical Culture". Umeå Üniversitesi. ss. 122-132. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. "The 2007 resolution of the International Association of Genocide Scholars (IAGS), recognising Greeks among the victims of genocide in Asia Minor, has provided the claim with some academic clout. However, this does not mean that the history it alludes to is well known and/or generally accepted as an undisputed case of genocide among the international and Greek scholarly community."
^ Schaller, Dominik J.; Zimmerer, Jurgen (2008). "Late Ottoman genocides: the dissolution of the Ottoman Empire and Young Turkish population and extermination policies". Journal of Genocide Research 10 (1): 7–14. DOI:10.1080/14623520801950820.
^ Rummel, R.J.. "Statistics Of Turkey's Democide Estimates, Calculations, And Sources". Hawaii Üniversitesi. 27 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2015. Table 5.1B.
^ Yusuf Hikmet Bayur, Türk İnkılâbı Tarihi, Cilt: III 1914-1918 Genel Savaşı, Kısım: IV Savaşın Sonu, Türk Tarih Kurumu basımevi, Ankara, 1991, ISBN 975-16-0331-5, s. 787.
↑ Şuraya git: 6,0 6,1 Henry Morgenthau, Ambassador Morgenthau's Story, Doubleday, Page & Company, Garden City, New York, 1919, p. 212.
^ T.C. Genelkurmay Başkanlığı Harb Tarihi Dairesi, Türk İstiklâl Harbi, VI. Cilt, Ayaklanmalar, 1974, s. 294.
^ Greek News
^ The Hellenic Genocide
^ Bloxham, Donald (2005). The Great Game of Genocide: Imperialism, Nationalism, and the Destruction of the Ottoman Armenians, Oxford: Oxford University Press.p. 150
^ Levene, Mark (1998). Creating a Modern "Zone of Genocide": The Impact of Nation- and State-Formation on Eastern Anatolia, 1878–1923, Holocaust and Genocide Studies, Volume 12, Number 3 Winter 1998, pp. 393–433. (abstract).
^ Ferguson, Niall (2006). The War of the World: Twentieth-Century Conflict and the Descent of the West, New York: Penguin Press, ISBN 1-59420-100-5, Penguin Press, p. 180
^ Hull, Isabel V. (2005). Absolute Destruction: Military Culture and the Practices of War in Imperial Germany, Ithaca: Cornell University Press, ss. 273.
^ King, William C. (1922). King's Complete History of the World War: Visualizing the Great Conflict in all Theaters of Action 1914-1918, The History Associates, Massachusetts, ss. 437
^ Akçam 2012, ss. 97.
^ Staff "Massacre of Greeks Charged to the Turks",The Atlanta Constitution, 17 June 1914, p. 1.
^ Avedian, Vahagn, The Armenian Genocide 1915: From a Neutral Small State's Perspective: Sweden, p. 40.
^ Rendel, G. W. (20 March 1922). Foreign Office Memorandum on Turkish Massacres and Persecutions of Minorities since the Armistice
^ Avedian, a.g.e., s.47.
^ Μ. Charalambidis, The Pontian Question in the United Nations, book review by Theofanis Malkidis Ph. D., Democritus University of Thrace
^ New Jersey Recognition
^ South Carolina Recognition
^ Florida Recognition: HR 9161 - Pontian Greek Genocide of 1914-1922
^ Massachusetts Recognition
^ Pennsylvania Recognition
^ Illinois recognition
^ Bern’deki toplantıda 19 Mayıs ve Pontus Soykırımı konuşuldu Kaynak ==> http://www.demokrathaber.net/guncel/berndeki-toplantida-19-mayis-ve-pontus-soykirimi-konusuldu-h49188.html Demokrat Haber
^ Karşıyaka'e atfen seçilmiş olup, Kordelyo Karşıyaka'nın Yunanca adıdır. Eleftherio-Kordelio ise "Özgür Karşıyaka" anlamına gelir. Selanik'te, Nea Menemeni, Nea Malgara (Yeni Menemen, Yeni Malkara) gibi oralardan göç etmiş Rumların iskân ettirilmiş semtlerdir ve Türkiye'de de benzerleri bulunan isimler taşıyan yerleşimler mevcuttur. 1924'de Karşıyaka göçmeni Rumların iskân ettirildiği Nea Kordelio beldesi oluşturulmuş, aynı yıl Yunanistan Başbakanı Eleutherios Venizelos'un ziyareti sebebine dayandırılarak Harmanköy'ün adı, başbakanın adı Eleftherio ile değiştirilmiş, 1982'de de iki belediye kanunla birleştirilerek Eleftherio-Kordelio ortaya çıkarılmıştır. [1]
^ 11 Mayıs 2006 tarihli Milliyet gazetesi
^ "İsveç de Ermeni tasarısını kabul etti, elçi çağrıldı". Zaman. 12 Mart 2010. 19 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Eylül 2010.
Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]
"Pontus AB'ye gidiyor" (Milliyet, 17-05-2006)
(Sema Sezer - Avrasya Stratejik Araştırmalar Merkezi) Yunanistan "Pontus soykırımı"na müşteri arıyor - Greece is looking for customers for its Pontian Genocide