Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Ο συγγραφέας Δημήτρης Ψαθάς για τον εκτελεσθέντα από τους Ναζί Ναπολέων Σουκατζίδη




Θ. Μαλκίδης 

Ο εκ Τραπεζούντας συγγραφέας Δημήτρης Ψαθάς για τον εκτελεσθέντα από τους Ναζί Ναπολέων Σουκατζίδη

Ο Ναπολέων Σουκατζίδης γεννήθηκε στην Προύσα το 1909 από γονείς Ποντιακής καταγωγής . Μετά τη Γενοκτονία εγκαταστάθηκε  στην περιοχή του Αρκαλοχωρίου του νομού Ηρακλείου Κρήτης. Εκεί τελείωσε την Μέση Εμπορική Σχολή  και εργαζόταν ως λογιστής, ενώ γνώριζε καλά την αγγλική, ρωσική, γερμανική, γαλλική και τουρκική γλώσσα και είχε και συγγραφικό έργο. Μετά την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά, συνελήφθη και εξορίστηκε στον Άγιο Ευστράτιο. Από εκεί μεταφέρθηκε τον Απρίλιο του 1937 στις φυλακές της Ακροναυπλίας, όπου παρέμεινε μέχρι τον Απρίλιο του 1941, όταν παραδόθηκε από το καθεστώς  μαζί με εκατοντάδες άλλους πολιτικούς κρατούμενους στους Γερμανούς κατακτητές. Κατά την διάρκεια της Κατοχής ήταν κρατούμενος στις φυλακές των Τρικάλων, της Λάρισας και  τον Σεπτέμβριο του 1943 στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Χαϊδαρίου. 

 Εκεί οι Γερμανοί τον χρησιμοποίησαν ως διερμηνέα και το  όνομά του ήταν μεταξύ των 200 που επρόκειτο να εκτελεστούν στην Αθήνα, αφού   υπήρξαν και εκτελέσεις στην περιοχή των Μολάων Λακωνίας,  για την επίθεση του ΕΛΑΣ κατά του διοικητή της 41ης Γερμανικής Μεραρχίας Οχυρών Υποστράτηγου Φραντς Κρεχ .  Ο  διοικητής του στρατοπέδου συγκέντρωσης Χαϊδαρίου Καρλ Φίσερ, όταν ο Σουκατζίδης διάβασε και το δικό του όνομα στην λίστα των μελλοθάνατων του είπε να παραμείνει στην θέση του. 


Τότε ο Σουκατζίδης τον ρώτησε αν θα εκτελούσαν κάποιον άλλο αντί για τον ίδιο, και όταν ο Φίσερ απάντησε ότι έχει εντολή να εκτελέσει 200 από τους κρατουμένους, ο Σουκατζίδης αρνήθηκε να εκτελεστεί κάποιος άλλος στην δική του θέση και ο ίδιος να σωθεί και έτσι εκτελέστηκε με τους υπόλοιπους 199 κρατούμενους του Χαϊδαρίου την Πρωτομαγιά του 1944.

Στο τελευταίο γράμμα προς τον πατέρα του ο Σουκατζίδης έγραψε:

«Πατερούλη, πάω για εκτέλεση, να 'σαι περήφανος για τον μονάκριβο γιο σου. Ν' αγαπάς και να λατρεύεις την κορούλα* σου και την αδελφούλα μου, κι οι δυο τους μεγάλοι άνθρωποι. Γεια, γεια πατερούλη. (*Εννοώντας την αρραβωνιαστικιά του Χαρά, αδελφή της Μαρίας Λιουδάκη).


Ο Ναπολέων Σουκατζίδης είναι το κεντρικό πρόσωπο της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη «Το τελευταίο σημείωμα», όπου την βραδιά πριν την εκτέλεση κυριαρχούν η ποντιακή και η κρητική μουσική και χορός, ενώ αναφορά στον Ναπολέοντα Σουκατζίδη (αναφέρεται ως Τσουκατζίδης) γίνεται και στο έργο του επίσης Πόντιου συγγραφέα Δημήτρη Ψαθά «Αντίσταση», ως εξής: 



Πρωί - πρωί. Έν' αυτοκίνητο γεμάτο σκίζει τους δρόμους της Αθήνας. Μισόγυμνοι είναι οι άνθρωποι. Με πρόσωπα χλομά κοιτάνε απ' το παράθυρο, ζητώντας να χαρούν για ύστερη φορά τους δρόμους, τους ανθρώπους, τα κτήρια, τα τραμ, όλη αυτή την κίνηση μιας πόλης που λέγεται ζωή και φεύγει μπρος στα μάτια τους με γρηγοράδα. Κι οι πρωινοί διαβάτες βλέπουν. Μέσα οι Γερμανοί, με τα όπλα τους στα χέρια, γύρω - τριγύρω σε τούτα τα κορμιά που πάνε για σφαγή. Σαν πρόβατα. Τα μάτια απελπισμένα. Κι αν πρόφτασες να δεις, δεν θα ξεχάσεις ποτέ το παράπονο του ανθρώπου που του στερούνε τη ζωή, ενώ ακόμα μέσα του σφριγάνε οι χυμοί της και καίει ο πόθος να χαρεί τον ήλιο που ξεπροβάλλει φέρνοντας σ' όλα τα άλλα πλάσματα της γης το φως και την ελπίδα. Άλλοτε έτσι. Άλλοτε βλέπεις άλλα. Απ' τα παράθυρα του μαύρου φορτηγού κοιτάνε μάτια όλο πείσμα και απόφαση. Ξέρουν πως θα πεθάνουνε κι αυτοί, όμως κρατάνε την ύστερη αγωνία σφιχτά μέσα στα δόντια τους και βρίσκουν το κουράγιο να φωνάξουν: Έχετε γεια! Ένα χέρι ανεμίζει στον αέρα και χάνεται. Κλαις. Βλέπεις πως πάνε θαρρετά στον θάνατο αυτοί, γιατί πιστεύουνε βαθιά πως το ζεστό τους αίμα είναι ανάγκη να ποτίσει κάποιαν Ιδέα που τη λένε Λευτεριά κι έγραψαν οι νόμοι της ζωής να θρέφεται με αίμα για να ρίξει τους ανθούς. Δουλεύει στο Σκοπευτήριο Καισαριανής. Ποτάμι τρέχει το αίμα, ποτάμι τρέχουν τα δάκρυα στην Αθήνα. Απ' όπου περνάτε, είπε ο Χίτλερ στους πιστούς του, θ' αφήνετε πίσω σας μόνο μάτια να κλαίνε. Κι οι Γερμανοί που λατρεύουν τον θεό τους, κατά γράμμα κρατάν τις εντολές του. . . 
(ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

«Ο Ναπολέων Σουκατζίδης και οι Διακόσιοι της Πρωτομαγιάς»

Κι εκεί στο Χαϊδάρι… Διακόσια ονόματα φωνάζει ο στρατοπεδάρχης. Οι Ακροναυπλιώτες. Άνθρωποι που λιώσαν στα μπουντρούμια και τις εξορίες της τετάρτης Αυγούστου, που δεμένους χειροπόδαρα τους άφησε στον Γερμανό.

-Ναπολέων Τσουκατζίδης¹!

Βγαίνει κι ο Ναπολέων. Και ο στρατοπεδάρχης κομπιάζει μπροστά σ’ αυτόν τον ήρωα που μιλά εφτά γλώσσες και δέχεται μέσα στο Χαϊδάρι με θεϊκή γαλήνη τα μαρτύρια και κρατά στις καρδιές των μαρτύρων αναμμένη τη φλόγα της ελπίδας και του αγώνα.

-Όχι εσύ, Ναπολέων!

-Γιατί όχι εγώ;

-Εσύ δεν θα τουφεκιστείς.

-Και πόσους θα τουφεκίσεις, αν εξαιρεθώ εγώ;

-Διακόσιους.

-Όχι. Δεν δέχομαι κανένας να μ’ αντικαταστήσει. Είμ’ Έλληνας!

Επιμένει ο στρατοπεδάρχης. Αλύγιστος ο Ναπολέων. Και βγαίνουν έξω απ’ τον σωρό οι διακόσιοι και στήνουνε χορό: Έχε γεια, καημένε κόσμε, έχε γεια, γλυκειά ζωή! Βλέπει ο Γερμανός στρατοπεδάρχης τούτους τους διακόσιους που απάνω τους βαραίνει ο ίσκιος του θανάτου να χορεύουν, να τραγουδούν και ν’ αποχαιρετάνε τους συντρόφους τους -σαστίζει. Τι είναι τούτο δω; Αντηχεί ο αέρας από αντάρα αντρίκια:

-Έχετε γεια, παιδιά.

-Ζήτω η Ελλάδα!

-Σαν άντρες θα πάμε!

Και τους ανεβάζουν στ’ αυτοκίνητο -σωρό. Κι είναι πρωτομαγιά. Κι είναι γλυκός ο πρωινός αέρας, ολόχρυση η αυγή κι ο Υμηττός κεντιέται με χρυσάφι. Κι εκεί στο σφαγείο στήνονται τα πολυβόλα για το μεγάλο μακελειό. Μαζί θα πέσει κι ο Ναπολέων, που ένα «ναι» να ‘λεγε του Γερμανού είχε γλυτώσει (…)

-Ποιοι ήσαν; Ποτέ δεν έδωσαν κατάλογο των ονομάτων τους οι Γερμανοί. Μαθαίνουμε μερικούς. Ωστόσο στη ματωμένη ιστορία της Αντίστασης του Έθνους πέρασαν όλοι μ’ ένα όνομα μέσα στη μνήμη και την καρδιά του πονεμένου αυτού λαού. Οι Διακόσιοι της Πρωτομαγιάς. Βουβή και πικραμένη τους κλαίει η αγωνιζόμενη Αθήνα. Οι Διακόσιοι Άγιοι που μαρτύρησαν μαζί -κοντά σ’ άλλους χιλιάδες- σε τούτο τον υπέρτατο αγώνα για την τιμή και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.

¹Ο Ν. Σουκατζίδης αναφέρεται ως Τσουκατζίδης από τον Δημήτρη Ψαθά.

Δ. Ψαθά «ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ» Εκδόσεις ΜΑΡΙΑ Δ. ΨΑΘΑ

Ο Γιώργος Ζαχαριάδης στον 3ο Αυθεντικό Φειδιππίδιο Δρόμο Αθήνα- Σπάρτη - Αθήνα για την Ελευθερία στους Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και Meral Geylani.





Θ. Μαλκίδης

Ο Γιώργος Ζαχαριάδης στον 3ο αυθεντικό Φειδιππίδιο Δρόμο Αθήνα- Σπάρτη - Αθήνα για την  Ελευθερία  στους Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και Meral Geylani.

Η πράξη αλληλεγγύης από τον Γιώργο Ζαχαριάδη να τρέξει μετά από το Μαραθώνιο, στα βήματα του Φειδιππίδη τη διαδρομή Αθήνα- Σπάρτη- Αθήνα και ο τερματισμός του πριν από λίγο έχει μεγάλη ουσιαστική και συμβολική σημασία. Γιατί και με αυτόν τον τρόπο- όταν στην Ελλάδα πλην εξαιρέσεων όλοι σιωπούν-  γίνεται γνωστή η  φυλάκιση και η παραβίαση των δικαιωμάτων  του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και της Meral Geylani, που αγωνίζονται για την ελευθερία των λαών της Μικράς Ασίας, των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Κούρδων. 





Συγχαρητήρια στον Γιώργο Ζαχαριάδη ο οποίος τρέχει για την Ελευθερία, για την ανάδειξη των Ολοκαυτωμάτων του Ελληνισμού, ο οποίος αγωνίζεται για την  Ελευθερία  στους  Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και Meral Geylani.


Αποτέλεσμα εικόνας για yannis vasilis yaylali

Αποτέλεσμα εικόνας για γιάννης βασίλης γιαϊλαλί
Λευτεριά στον Γιάννη -Βασίλη Γιαϊλαλί και στη σύντροφό του Meral Geylani ! 

O Γιάννης- Βασίλης Γιαϊλαλί και η Meral Geylani δεν είναι μόνοι 

Free Yannis Vasilis Yaylali and Meral Geylani ! Yannis Vasilis Yaylali and Meral Geylani are not alone. 

Ο Γιάννης – Βασίλης Γιαϊλαλί γεννήθηκε ως Ιμπραήμ Γιαϊλαλί το 1974 στο συνοικισμό Γιαϊλά του χωριού Ασάρ της Παύρας του νομού της Σαμψούντας (Αμισός) του Πόντου. Τον Απρίλιο του 1994 με την κατάταξή του στον τουρκικό στρατό στάλθηκε στο Κουρδιστάν. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους τραυματίστηκε σε μάχη με τους αντάρτες του ΡΚΚ, συνελήφθη και έμεινε αιχμάλωτος για δύο χρόνια και τρεις μήνες. Στο διάστημα αυτό η οικογένεια του Γιαϊλαλί στην ερώτηση για την τύχη του Γιαϊλαλί λάμβανε την απάντηση ότι «δεν υπάρχει τέτοιος στρατιώτης».

Αποτέλεσμα εικόνας για γιάννης βασίλης γιαϊλαλί



Όταν όμως οι γονείς του επέμεναν να βρεθεί λύση για την απελευθέρωση του και την επιστροφή του, οι Δυνάμεις Ασφαλείας τους προειδοποίησαν λέγοντάς τους τα εξής: «Έχουμε ερευνήσει την οικογένειά σας και ξέρουμε ότι είστε Έλληνες. Αν συνεχίσετε να αναζητείτε τρόπους για την επιστροφή του γιου σας, θα έχετε προβλήματα». Τους έκαναν μάλιστα σαφές ότι δεν θα πρέπει να μιλούν δημοσίως για την υπόθεση αυτή, για να μην διαπομπευθούν με τη δημοσιοποίηση της καταγωγής τους. Με την απελευθέρωσή του άλλαξε το όνομά του από Ιμπραήμ σε Γιάννης-Βασίλης και άρχισε να συμμετέχει στον αγώνα ενάντια στον πόλεμο στο Κουρδιστάν, με αποτέλεσμα να συλληφθεί αυτή τη φορά από το Τουρκικό κράτος, να βασανισθεί και να φυλακιστεί για 3,5 μήνες. 
Μαζί με τη σύντροφό του Meral Geylani (Μεράλ Γκιουλεϊνί) πρωτοστάτησαν στην ανάδειξη των δολοφονιών στο Κουρδιστάν, με αποτέλεσμα ο Γιαϊλαλί να συλληφθεί την 22α Απριλίου 2017 και να παραμένει έως σήμερα φυλακισμένος, με τις κατηγορίες της υποκίνησης σε «τρομοκρατική δραστηριότητα» λόγω της δράσης του για Ελευθερία στο Κουρδιστάν και για προσβολή του Κεμάλ και του Ερντογάν, λόγω της αρθρογραφίας του για τη Γενοκτονία των Ελλήνων. 


H Meral Geylani, μαζί με το σύντροφό της Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί είχαν εγκατασταθεί στο Roboski του Κουρδιστάν, εκεί όπου οι Τουρκικές δυνάμεις καταστολής είχαν δολοφονήσει αμάχους, ανάμεσά τους και πολλά παιδιά. Από εκεί αγωνίζονταν, μέχρι τη σύλληψή τους, για την ελευθερία του Κουρδικού λαού και για την αναγνώριση της Γενοκτονίας. Η Meral Geylani συνελήφθη στην Αττάλεια στις 13 Οκτωβρίου 2017 και φυλακίστηκε με την κατηγορία “της προπαγάνδας για το Κουρδικό ζήτημα και για την προτροπή σε Τούρκους πολίτες να μην πηγαίνουν στο στρατό και να δολοφονούν”, ενώ η εισαγγελία της απήγγειλε την επιπλέον κατηγορία “του μέλους της τρομοκρατικής οργάνωσης του ΡΚΚ”. 


Ο αγώνας του Γιάννη -Βασίλη Γιαϊλαλί και της συντρόφου του για Ελευθερία, Δημοκρατία και Αλήθεια έχει εμπνεύσει πολλούς ανθρώπους στην Τουρκία, στην Ελλάδα και σε όλον τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και τη εικαστικό Μαργαρίτα Ράντεβα, η οποία δημιούργησε ένα μοναδικό έργο με την προσωπογραφία του το οποίο χρησιμοποιείται στις πρωτοβουλίες δημοσιοποίησης και συγκέντρωσης υπογραφών για την απελευθέρωσή του. 
Αποτέλεσμα εικόνας για γιάννης βασίλης γιαϊλαλί

Ζητούμε την απελευθέρωση του Γιάννη -Βασίλη Γιαϊλαλί και της Meral Geylani και καλούμε τα μέλη του Ελληνικού κοινοβουλίου, τους Ευρωβουλευτές, τα κόμματα, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τους Δικηγορικούς Συλλόγους, τους συνδικαλιστικούς φορείς εργαζομένων, συλλόγους και ομοσπονδίες Ποντίων, Θρακών, Καππαδοκών, Μικρασιατών καθώς και κάθε δημοκράτη πολίτη στην Ελλάδα, την Ευρώπη και όλον τον πλανήτη να απαιτήσουν το αυτονόητο: Την Ελευθερία για κάθε άνθρωπο που διώκεται στην Τουρκία για τις ιδέες του, την Ελευθερία του Γιάννη -Βασίλη Γιαϊλαλί και της Meral Geylani . 

Αποτέλεσμα εικόνας για γιάννης βασίλης γιαϊλαλί

Αποτέλεσμα εικόνας για γιάννης βασίλης γιαϊλαλί

Αποτέλεσμα εικόνας για γιάννης βασίλης γιαϊλαλί
Αποτέλεσμα εικόνας για γιάννης βασίλης γιαϊλαλί






Αποτέλεσμα εικόνας για γιάννης βασίλης γιαϊλαλί

Επιτροπή για τη Διεθνοποίηση και την Αναγνώριση της Γενοκτονίας – «Εύξεινος Λόγος» 

Επικοινωνία: euxeinoslogos@gmail.com Ιστοσελίδα www. euxeinoslogos.blogspot.gr
Αποτέλεσμα εικόνας για γιάννης βασίλης γιαϊλαλί

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

Το διαχρονικό Ελληνικό έπος της αντίστασης



Θ. Μαλκίδης

Το διαχρονικό Ελληνικό έπος της αντίστασης 

Μέρος της ομιλίας στην Αριδαία και τα Γιαννιτσά στις παρουσιάσεις  του βιβλίου των απομνημονευμάτων του αντάρη του Πόντου Παύλου Τσαουσίδη

Κοτζά Αναστάς, Καπετάν Ευκλείδης, Αντών Πασά, Βασίλ ουστά, Αιμίλιος Χατζηγεωργίου- Καδίογλου, Ιστύλ αγά, Ηλίας Πάνου, Παντέλ αγά, Βασίλ αγά, Παύλος Τσαουσίδης  και χιλιάδες άλλοι έπραξαν το καθήκον τους, δημιουργώντας   το ελληνικό αντιστασιακό έπος στα Ποντιακά βουνά.  

Ο Δημήτρης Ψαθάς στο βιβλίο του «Γη του Πόντου», χαρακτηρίζει έπος την αντίσταση των Ελλήνων στον Πόντο, προσθέτοντας ότι «δεν υπάρχει καμία υπερβολή στον χαρακτηρισμό του άνισου και πρωτόφαντου εκείνου αγώνα στα βουνά».


Η αντίδραση των Ελλήνων στην στράτευση, στην προστασία των χωριών και των γυναικόπαιδων, ήταν τα αντάρτικα σώματα, σώματα τα οποία ο Κεμάλ  υποστήριξε, προκειμένου να δικαιολογήσει τα εγκλήματά του,  ότι αποτελούνταν από 20.000 έως 25.000 άνδρες. Η πρώτη περίοδος της Ποντιακής αντίστασης, αρχίζει το 1914 και κλείνει με την ανακωχή του 1918, ενώ η δεύτερη αρχίζει με την εμφάνιση του Μουσταφά Κεμάλ στον Πόντο το 1919 και κλείνει το 1923-1924. 

Τον Οκτώβριο του 1922, ο Τζεμήλ Λιβά πασά, μετά την εκκαθάριση του  μετώπου της Ιωνίας έρχεται με 40.000 στρατό στον Πόντο, στις 18 Οκτωβρίου του 1922, δίνει αμνηστία στους Πόντιους και καλεί τους αντάρτες να παραδώσουν τα όπλα τους. Οι αντάρτες όμως, δεν εμπιστεύονται την αμνηστία και δεν παραδίνουν τα όπλα τους. Πηγαίνουν στη Ρωσία και μέσω Ρουμανίας και Βουλγαρίας και άλλων διόδων, έρχονται στην Ελλάδα.
Την ίδια περίοδο που έφευγαν οι αντάρτες του Δυτικού Πόντου, οι αντάρτες της Σαντάς συνέχιζαν τις μάχες. Όλος ο πληθυσμός της Τραπεζούντας και των χωριών είχε ήδη αναχωρήσει, όμως οι Σανταίοι παρέμεναν στα βουνά και μόνο το Φεβρουάριο του 1924 έφυγαν και οι οπλαρχηγοί της Σαντάς.

Είναι  διαπιστωμένο ότι εάν δεν υπήρχε η ένοπλη αντίσταση στο σχέδιο Γενοκτονίας, τα θύματα θα ήταν περισσότερα. Μάλιστα οι αντάρτες επέδειξαν μία ασυνήθιστη στην παγκόσμια ιστορία στάση, αλλά συνηθισμένη στην ελληνική ιστορική παράδοση, όπου θυσιάζονται λίγοι για να σωθούν οι πολλοί. (θυσία των βρεφών για τη σωτηρία της ομάδας. Σαντά, Σεπτέμβριος του 1921).





Η αντίσταση αποτέλεσε μία πράξη αντάξια της ιστορίας των Ποντίων και γενικότερα των Ελλήνων, η οποία θα πρέπει να αποκατασταθεί και να αναδειχθεί, στην πολιτική, στην κοινωνία, στα προσφυγικά σωματεία, στην εκπαίδευση, στο μνημειακό μας πολιτισμό. Είναι ένα ακόμη χρέος του σύγχρονου Ελληνισμού έναντι των Ελλήνων που ζούσαν στον Πόντο, είναι το ελάχιστο που οφείλουν να πράξουν οι Έλληνες σήμερα, στην εποχή της λήθης, της άρνησης και του θαυμασμού στον Κεμάλ!



Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Η Ελευθερία του Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί ως ζήτημα στις Αμερικανοτουρκικές σχέσεις


Η Ελευθερία του Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί ζήτημα στις Αμερικανοτουρκικές σχέσεις 

Αναφορά  για το φυλακισμένο συμπατριώτη μας  Γιάννη Βασίλη-Γιαϊλαλί ο οποίος είναι κρατούμενος στα τουρκικά κάτεργα από τις 22 Απριλίου και για το φυλακισμένο  από τον Οκτώβριο του 2016 πάστορα από τις ΗΠΑ Άντριου Μπράνσον,  πραγματοποίησαν  δύο μέλη του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου , ο  Γκας Μπιλιράκης και η Κάρολιν Μαλόνι. 

Οι δύο βουλευτές με επιστολή τους στον υπουργό Εξωτερικών  ζητούν οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία να περιληφθούν στην ετήσια έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.




Ο  Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί παραμένει στις τουρκικές φυλακές μαζί με τη σύντροφό του την Κουρδικής καταγωγής Meral Geylani,  εξαιτίας της δράσης του για την ανάδειξη της  Γενοκτονίας.

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Ο Γιώργος Ζαχαριάδης τρέχει στα βήματα του Φειδιππίδη για την Ελευθερία του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και της Meral Geylani



Θ. Μαλκίδης

Ο Γιώργος Ζαχαριάδης τρέχει στα βήματα του Φειδιππίδη για την Ελευθερία του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και της Meral Geylani

Οι πράξεις αλληλεγγύης για τη φυλάκιση και την  κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων δύο ανθρώπων, δύο συναθλητών μας, του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και της Meral Geylani, που αγωνίζονται για την ελευθερία των λαών της Μικράς Ασίας, των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Κούρδων, συνεχίζονται. 

Συνεχίζεται μέχρι σήμερα και όσο υπάρχουν άνθρωποι που σιωπούν επαναλαμβάνονται οι γνωστές φράσεις του πάστορα Martin Niemöller  όταν οι Ναζί  καταδίωκαν τους πάντες και δε μίλησε κανείς..... 

Και  από τον αγώνα  στα βήματα του Φειδιππίδη από τον Γιώργο Ζαχαριάδη έχοντας πράξει και  εδώ το ανθρώπινο, ηθικό, ιστορικό χρέος και καθήκον, συνεχίζουμε αυτό που διδαχθήκαμε από τους γονείς και τους αδελφούς μας, από την παράδοση και από την κληρονομιά μας: Την αλληλεγγύη, την στήριξη, την αντίσταση στο Φασισμό και τον Ολοκληρωτισμό, το λόγο και την πράξη. 

Ζητάμε και με τον αγώνα Ελευθερίας του Γιώργου Ζαχαριάδη στα βήματα του Φειδιππίδη  την Ελευθερία στους Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και Meral Geylani που σαπίζουν στα Τουρκικά κάτεργα, στα σύγχρονα τάγματα εργασίας, στα σύγχρονα Νταχάου και Άουσβιτς. Ζητάμε τη φωνή όλων των ανθρώπων και όλων των Ελλήνων δημοκρατών για Δικαιοσύνη. 

Λευτεριά στους συνανθρώπους μας και συναγωνιστές μας Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί και Meral Geylani!




Υ.Γ Ο Γιώργος Ζαχαριάδης μας στέλνει το εξής μήνυμα:

 "Τρέχω στον 3ο Αυθεντικό Φειδιππίδειο Δρόμο. Δεν επιδιώκω ούτε έχω να αποδείξω τίποτα, παρά μόνο να απολαύσω την ιστορική διαδρομή από Αθήνα - Σπάρτη Αθήνα επιστρέφοντας υγιής και χαρούμενος, όπως ο Φειδιππίδης,μέσα στα χρονικά όρια που θέτει η διοργάνωση, (104 ώρες). Άλλωστε δεν έχω να αποδείξω τίποτα, την διαδρομή ήδη την έχω τρέξει τρεις φορές (2014, 2015 και 2016). 

Συμμετέχω σε έναν αγώνα δύσκολο και επίπονο, τρέχω σε μία ιστορική διαδρομή. 

Καλή Δύναμη και Καλή Επιτυχία σε όλους. Υπομονή και Κουράγιο σε όλους τους δρομείς, συνοδούς, εθελοντές και διοργανωτές..."