Θ. Μαλκίδης Μνήμη Γενοκτονίας ή Γενοκτονία της Μνήμης; Μέρος της ομιλίας στην εκδήλωση για τη Γενοκτονία. Εύξεινος Λέσχη Αχαρνών- Αττικής "ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ"
Είναι θεωρώ αυτονόητο μετά από τόσες δημόσιες παρεμβάσεις, ότι η Ελληνική Δημοκρατία, ήταν και παραμένει απούσα από το ζήτημα αναγνώρισης της Δημοκρατίας, προκαλώντας μάλιστα τόσο τους νεκρούς προγόνους μας όσο και τους ζώντες απογόνους τους. Αφού το ελλαδικό κράτος καθυστέρησε για παραπάνω από εβδομήντα χρόνια την αναγνώριση και αφού πέρασαν είκοσι και πλέον χρόνια από τα σχετικά νομοσχέδια, δεν πράττει απολύτως τίποτα, αφού υπονομεύει κάθε προσπάθεια, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.
Την ίδια στιγμή ο βασικός υπεύθυνος του εγκλήματος, το τουρκικό κράτος προσπαθεί να εξαφανίσει το έγκλημα που στοίχισε τη ζωή σε 1.000.000 Έλληνες, προσφυγοποίησε άλλους τόσους και εκδίωξε τους προγόνους μας, αυτόχθονες κατοίκους από το χώρο της σημερινής Τουρκίας. Παράλληλα απαιτεί από τους Έλληνες και τις Ελληνίδες να μην πραγματοποιούν εκδηλώσεις μνήμης, αλλά και να καταργήσει τα σχετικά νομοσχέδια!
Οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί αποτέλεσαν τους “δασκάλους” των Ναζί. Ο Χίτλερ ήταν θαυμαστής των Νεότουρκων και ειδικότερα του Ταλάτ Πασά, ακολουθώντας τις πράξεις Γενοκτονίας τους, λέγοντας το χαρακτηριστικό “ποιος θυμάται τους Αρμένιους”, όταν ξεκινούσε τις δικές του εγκληματικές πράξεις. “Ο Κεμάλ υπήρξε πηγή έμπνευσης για τον Χίτλερ, αφού είχε μελετήσει τη δράση του Κεμάλ και είχε επηρεαστεί από τον τρόπο με τον οποίο είχε εξολοθρεύσει τους Έλληνες, Αρμένιους και Ασσύριους”, γράφει ο Στέφαν Ίχριγκ, στο βιβλίο του «Ο Ατατούρκ, στη φαντασία των Ναζί», έκδοση του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ.
Οι απόγονοι των Νεότουρκων και Κεμαλικών, οι δάσκαλοι των Ναζί προκαλούν νεκρούς και ζωντανούς, Έλληνες, όλους τους λαούς και τους ανθρώπους. Δυστυχώς με την ανοχή της Ελληνικής Δημοκρατίας και με τη “συνηγορία” ψευτοπολιτικών, ψευτοδιανοουμένων και ψευτοκαθηγητών, των υπονομευτών και αρνητών που ταυτίζονται συχνά – πυκνά με τον εθνικισμό και φασισμό.
Ο αγώνας όμως για την αναγνώριση της Γενοκτονίας δεν σταματά, δεν υποχωρεί και συνεχίζει. Παρά τα εμπόδια, την υπονόμευση, την άρνηση τον εθνικισμό, το φασισμό και τις κάθε δυσκολίες, θα νικήσουμε!
Μέρος της ομιλίας στην εκδήλωση του Ποντιακού Συλλόγου Πτολεμαΐδας
Ιδιαίτερο συμβολισμό είχε η εκδήλωση που διοργάνωσε στα πλαίσια της 19ης Μαΐου, ο Ποντιακός Σύλλογος Πτολεμαΐδας στο Πνευματικό Κέντρο της πόλης.
Ομιλητής ήταν ο διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, Θεοφάνης Μαλκίδης.
Ο κ. Μαλκίδης δεν είναι άγνωστος στην περιοχή, αφού μέσα από τις εισηγήσεις του σε εκδηλώσεις και επιστημονικά συνέδρια σε όλο τον πλανήτη, αγωνίζεται χρόνια για την ανάδειξη του δράματος των γενοκτονημένων πληθυσμών.
Στην εισήγησή του ο ομιλητής, έκανε αναφορές σε σπάνια ιστορικά στοιχεία που προέκυψαν από έρευνές του, αναδεικνύοντας το μίσος με το οποίο αντιμετώπισε το κεμαλικό καθεστώς τους ελληνικούς πληθυσμούς. Αναφέρθηκε στις ομοιότητες της κεμαλικής Τουρκίας και της ναζιστικής Γερμανίας, λέγοντας πως ο Μουσταφά Κεμάλ ήταν ο εμπνευστής του Αδόλφου Χίτλερ: "Ειδικά εδώ, στην περιοχή αυτή, που αναδείχθηκε πριν τρεις δεκαετίες το ζήτημα της Γενοκτονίας, γνωρίζετε ότι επειδή το έγκλημα που τελέστηκε στον Πόντο από τους δασκάλους των Γενοκτονιών, επαναλήφθηκε από τους μαθητές τους, στους Πύργους και στο Μεσόβουνο "
Ο κ. Μαλκίδης έκανε λόγο επίσης, για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας από Κοινοβούλια ανά τον κόσμο, αλλά και για την “εκ των έσω” υπονόμευση και άρνηση της Γενοκτονίας από διάφορους κύκλους για τους οποίους είπε: “Δεν τους αξίζει καν να αναφέρονται ονομαστικά. Τους αξίζει η ανωνυμία”.
Με ιδιαίτερη συγκίνηση, ο κ. Μαλκίδης έκλεισε την ομιλία του με αναφορές στο 1.000.000 των νεκρών του Πόντου, της Θράκης και της Μικράς Ασίας: “Μου έδωσε δύναμη όταν είδα την ομιλία του Αρμένιου Βουλευτή Γκάρο Παιλάν μέσα στην τουρκική βουλή για το ζήτημα της Γενοκτονίας. Πήρα επίσης θάρρος από το συνέδριο που έγινε στην Άγκυρα για το Ποντιακό ζήτημα, όπου ήμουν προσκεκλημένος εισηγητής. Μου ανανέωσε την πίστη μου για την νίκη γνωρίζοντας ότι έχουμε μαζί μας το λαό μας, τους ποιητές μας, τους μουσικούς μας, η πρωτοβουλία της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης να παρουσιάσει το "Πόντος εν Άστρον Φωτεινόν" του συμπατριώτη μου Γιώργου Σαρακενίδη, το οποίο μελοποίησε ο Χρόνης Αμανατίδης. Για εμάς, οι νεκροί μας δεν πέθαναν ποτέ. Είναι εδώ μαζί μας!”
Η ιστορική σύσκεψη που έγινε στο δημαρχείο της Πτολεμαΐδας από την Εύξεινο Λέσχη Πτολεμαΐδας στις 20 Σεπτέμβρη του 1986 , όπου ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης τεκμηρίωσε ιστορικά και πολιτικά το ζήτημα της γενοκτονίας και ζήτησε από τις ποντιακές οργανώσεις να αγωνιστούν για την διεκδίκηση και την αναγνώριση.
Την εκδήλωση άνοιξε ο Σύλλογος Ιεροψαλτών Εορδαίας, ο οποίος έψαλλε απολυτίκια και ακολούθησε η χορωδία του Ποντιακού Συλλόγου, η οποία με μεγάλη συγκίνηση τραγούδησε παραδοσιακά ποντιακά τραγούδια που αναφέρονται στο δράμα των Ποντίων. Η εκδήλωση έκλεισε με θεατρική παράσταση των λιλιπούτειων μελών του Συλλόγου, οι οποίοι έπαιξαν στην ποντιακή διάλεκτο ένα έργο που εκτυλίσσεται τη μαύρη εκείνη περίοδο των διωγμών.
Μέλος της Διεθνούς Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, η οποία το 2007 αναγνώρισε το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων ως ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
Γιατί δεν πρέπει ο Τσίπρας να καταθέσει στεφάνι στον Κεμάλ
1.Η λατρεία για το δάσκαλο του Χίτλερ, Μουσταφά Κεμάλ
Είναι γνωστή εδώ και καιρό η λατρεία πολλών “ηγετών” και «διανοουμένων» στον Χίτλερ των Ελλήνων, στον Μουσταφά Κεμάλ. Η πρόταση από τον Βενιζέλο για Νόμπελ Ειρήνης στον σφαγέα των Ελλήνων (!), η παραχώρηση από τον Μεταξά του ψεύτικου σπιτιού του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και ο οδυρμός του Δικτάτορα για το θάνατό του, οι συναντήσεις της Χούντας στο όνομα του Κεμάλ, οι τιμές στο μαυσωλείο του από τους Κωνσταντίνο και Κώστα Καραμανλή καθώς και από τον Γιώργο Παπανδρέου, σε αντίθεση με την ιστορία, τους νόμους και τη βούληση του ελληνικού λαού που αναγνωρίζουν τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη Γενοκτονία, είναι μία σκληρή πραγματικότητα.
Έτσι για αυτόν που θεμελίωσε το φασισμό και υπήρξε δάσκαλος του Χίτλερ και των Ναζί, εντάσσονται και οι αναφορές στο χώρο της παιδείας στην Ελλάδα, με την αφαίρεση του κεφαλαίου που σχετίζεται με τη Γενοκτονία που διέπραξε ο Κεμάλ, με την άρνηση της Γενοκτονίας από τον Υπουργό Παιδείας, ενώ την ίδια στιγμή στο βιβλίο της Στ ' δημοτικού (σελ. 196) αυτό που αντικατέστησε το “περί συνωστισμού”, ο δήμιος του Ελληνισμού, “θεωρείται ο δημιουργός της σύγχρονης Τουρκίας”(!!!!!!).
Πως μπορεί να γίνει αποδεκτό ότι υπάρχουν “πολιτικοί και πνευματικοί” άνθρωποι στην Ελλάδα, που αποδέχονται και θαυμάζουν τον Κεμάλ; Τον εξολοθρευτή δηλαδή των Ελλήνων; Γιατί η Ελλάδα απουσιάζει όταν γίνεται αναφορά για το ζήτημα της Γενοκτονίας σε διεθνείς οργανισμούς και συναντήσεις και κρύβεται φοβούμενη, ενώ την ίδια στιγμή υβρίζει τους νεκρούς προγόνους μας, παρίσταται στα εγκαίνια του ψεύτικου σπιτιού του Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και αρνείται δια του Υπουργού Παιδείας τη Γενοκτονία ;
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρέπει να καταθέσει στεφάνι στον Κεμάλ για τους εξής λόγους :
1.ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΥΣ
Το πρωτόκολλο επίσκεψης σε άλλη χώρα, μίας επίσημης αντιπροσωπείας με επικεφαλής τον Έλληνα πρωθυπουργό, έχει ενδιαφέρουσες παραμέτρους σε ότι έχει σχέση με το πρόγραμμα που πρέπει να ακολουθηθεί. Επίσημη είναι η επίσκεψη ενός σημαντικού προσώπου, (προέδρου της Δημοκρατίας, πρωθυπουργού, υπουργού εξωτερικών κλπ) υπό τη θεσμική του ιδιότητα η οποία επιβάλλει την εφαρμογή ενός συνόλου αυστηρά προσδιορισμένων και ιεραρχημένων συμπεριφορών και τύπων .
Ειδικότερα σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο ταξίδι του Αλ. Τσίπρα στην Τουρκία αφού είναι επίσημη επίσκεψη οι κινήσεις που γίνονται σε αντίστοιχες περιπτώσεις είναι οι εξής: Το διπλωματικό γραφείο του Τούρκου πρωθυπουργού στέλνει το πρόγραμμα για την επίσκεψη της ελληνικής αντιπροσωπείας, στο αντίστοιχο γραφείο του Έλληνα πρωθυπουργού, πρόγραμμα το οποίο περιλαμβάνει μεταξύ των άλλων εάν υπάρξει κατάθεση στεφάνου στο Μαυσωλείο του Κεμάλ.
Στη περίπτωση των Καραμανλή – μεγάλου και βραχύ- και Γ. Παπανδρέου το πρόγραμμα εστάλη από την τουρκική πλευρά και μέσω της διπλωματικής οδού, επιστράφηκε από την αντίστοιχη ελληνική, χωρίς αλλαγές, σε ότι σχετίζεται με την κατάθεση στεφάνου στον Κεμάλ.
Θα μπορούσε ωστόσο να παρακαμφθεί από την ελληνική πλευρά, και να ζητηθεί να υπάρξει απόδοση τιμής σε άλλο μνημείο, πλην του Κεμάλ, αφού στην Ελλάδα, όπως θα τόνιζε η απάντηση υπάρχουν σχετικές αποφάσεις της ελληνικής βουλής για το συγκεκριμένο πρόσωπο ( νόμοι του 1994 και 1996 για τη Γενοκτονία).
Δεν γνωρίζουμε σε αυτήν την περίπτωση την αντίδραση της τουρκικής πλευράς και εάν θα ήταν λόγος αναβολής ή ματαίωσης της επίσημης επίσκεψης. Ωστόσο η αναφορά και η επίκληση σχετικών νόμων του ελληνικού κράτους, είναι μία ορθή και απολύτως δικαιολογημένη αιτιολόγηση αλλαγής του προγράμματος και στην περίπτωσή μας για την άρνηση απόδοσης τιμής προς τον Κεμάλ.
Οι τοπικές ή εθνικές παράμετροι και οπωσδήποτε η ύπαρξη εθνικών νομικών κειμένων, πολλές φορές αναφέρονται ως αιτιολογία προκειμένου να γίνουν σεβαστές πολιτικές και διπλωματικές στάσεις (π.χ Βάσκοι, Καταλανοί για Ισπανικές εθνικές εορτές, οι σερβικές, μουσουλμανικές και κροατικές εθνικές αρχές στο ομοσπονδιακό κράτος της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης, η τουρκική μειονότητα στη Βουλγαρία, καθώς και σε άλλες περιπτώσεις).
2.ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ
Η επίσημη επίσκεψη μπορεί πραγματοποιηθεί, παρακάμπτοντας την απόδοση τιμής στον Κεμάλ, είτε με την επίκληση του κωλύματος που έχει ο Πρωθυπουργός ( «δεν μπορώ να υπερβώ μία εθνικού χαρακτήρα νομική ρήτρα» «δεν μπορώ να έλθω σε αντίθεση με έναν νόμο του κράτους που εκπροσωπώ»), αφού υπό προϋποθέσεις γίνεται σεβαστό διεθνώς, είτε με την άρνηση του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα η κατάθεση στεφάνου στον Κεμάλ.
Αυτό βεβαίως, εξαρτάται από τη βούληση της ελληνικής πολιτείας, αφενός να υπερασπιστεί μία διακηρυγμένη απόφαση, με νόμους του ελληνικού κοινοβουλίου, ότι υπήρξε Γενοκτονία και αφετέρου να δώσει το μήνυμα μέσα από μία επίσημη επίσκεψη ότι στην ατζέντα των διμερών επαφών εντάσσεται το ζήτημα αυτό. Με την άρνηση να τιμηθεί ο Κεμάλ, ο πρωτεργάτης δηλαδή του μαζικού εγκλήματος, προβάλλεται η αναγνώριση από το θύτη Τουρκία της γενοκτονίας των Ελλήνων, των οποίων οι απόγονοι όσων διασώθηκαν είναι πολίτες του κράτους που εκπροσωπείται από τον Πρωθυπουργό ή τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή τον Υπουργό των Εξωτερικών.
3. ΗΘΙΚΟΥΣ-ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ- ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥΣ
Ο πρωθυπουργός (και αναλόγως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Υπουργός των Εξωτερικών) όταν βρίσκεται σε επίσημη επίσκεψη εκπροσωπεί όλους τους Έλληνες πολίτες. Εκπροσωπεί την Ελλάδα της ιστορίας, της αντίστασης, της Δημοκρατίας, της αλήθειας και του φωτός. Εκπροσωπεί τις ψυχές των εκατομμυρίων αγωνιστών που πάλεψαν ενάντια στον Εθνικισμό, το Φασισμό, το Ρατσισμό, το Ναζισμό και τις ψυχές των εκατομμυρίων θυμάτων τους. Θα επαναλάβει ο Τσίπρας την υβριστική πράξη των Καραμανλή και Παπανδρέου, τις δηλώσεις από τους δικτάτορες και χουντικούς για τον Κεμάλ; Για όλα τα παραπάνω, νομιμοποιείται διπλωματικά, πολιτικά, ιστορικά, δημοκρατικά και ηθικά, ο Έλληνας πρωθυπουργός να αγνοήσει τις ψυχές των προγόνων μας που δολοφονήθηκαν από τον Κεμάλ και να καταθέσει στεφάνι, τιμώντας τον;
Ο πρωθυπουργός της Χούντας Κ. Κόλλιας με τον Σ. Ντεμιρέλ στην Αλεξανδρούπολη
Η επιστολή του Ελ. Βενιζέλου για απονομή Νόμπελ Ειρήνης στον Κεμάλ
Το στεφάνι του Κωνσταντίνου Καραμανλή στον Μουσταφά Κεμάλ
Το στεφάνι του Κώστα Καραμανλή στον Κεμάλ
Το ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Ιωαννιτών για το ζήτημα της Γενοκτονίας
ΕΛΛΗΝΙΚΗΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΔΗΜΟΣΙΩΑΝΝΙΤΩΝ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ
ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
Ιωάννινα 16-11- 2015
Αρ.Πρωτ.: ΟΙΚ.85184/7309
Προς
Τον Υπουργό Εξωτερικών
κ. Νίκο Κοτζιά
ΑΘΗΝΑ
Αξιότιμε κ. Υπουργέ,
Σας διαβιβάζουμε ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Ιωαννίνων για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντουκαι παρακαλούμε, θερμά, για τις δικές σας ενέργειες.
Με εκτίμηση
Γεώργιος Παπαδιώτης
Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου
Κοινοποίηση:
Κόμματα της Βουλής
Βουλευτές Ιωαννίνων
ΚΕΔΕ
Διεθνής Συνομοσπονδία Ποντίων Ελλήνων
ΨΗΦΙΣΜΑ
ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
11-11-2015
Το Δημοτικό Συμβούλιο Ιωαννίνων με αφορμή τις δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο οποίος αρνήθηκε να χαρακτηρίσει ως Γενοκτονία τη μαζική δολοφονία των Ελλήνων του Πόντου και οι οποίες έρχονται ως συνέχεια της πολιτικής υπονόμευσης του σχετικού νόμου αναγνώρισης από τη Βουλή των Ελλήνων, επισημαίνει τα παρακάτω:
Η Βουλή των Ελλήνων, στις 24 Φεβρουαρίου 1994, αναγνώρισε ομόφωνα τη Γενοκτονία των Ποντίων και ανακήρυξε την 19η Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης του Ποντιακού Ελληνισμού».
Ο Υπουργός Παιδείας της Ελληνικής Δημοκρατίας, για να υποστηρίξει τη θέση του, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η επιστήμη δεν αποδέχεται τον όρο Γενοκτονία για την περίπτωση των εκατοντάδων χιλιάδων δολοφονημένων Ελλήνων, χρησιμοποιώντας την έννοια της εθνοκάθαρσης.
Στους αρνητές της αναγνώρισης της Γενοκτονίας παραθέτουμε τρεις θέσεις που καταρρίπτουν τον ισχυρισμό τους:
Η πρώτη είναι η επιστημονική τεκμηρίωση του όρου Γενοκτονία και του Ολοκαυτώματος από τον Ραφαήλ Λέμκιν, ο οποίος για να εισάγει το σχετικό ζήτημα στον ΟΗΕ, αναφέρθηκε στην Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων. Εκεί βασίστηκε ο όρος, που στο πρώτο συνθετικό έχει την ελληνική λέξη “Γένος”, αλλά και το κυρίαρχο κείμενο στη διεθνή σκηνή, που είναι η Σύμβαση για την Πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της Γενοκτονίας, η οποία ψηφίστηκε και υιοθετήθηκε από τον ΟΗΕ το 1948.
Η δεύτερη είναι το ψήφισμα της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, στην οποία συμμετέχουν όλοι οι επιστήμονες στον κόσμο που ασχολούνται με το ζήτημα. Ένωση η οποία το 2007 αναγνώρισε ως Γενοκτονία το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων του Πόντου. Θυμίζουμε ότι όλοι οι πρώην πρόεδροι της Ένωσης έστειλαν πρόσφατα επιστολή στο Γερμανικό κοινοβούλιο για να αναγνωρίσει και αυτό με τη σειρά του το έγκλημα εναντίον των Ελλήνων ως Γενοκτονία.
Και η τρίτη είναι η αναφορά του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο το 1992 δημιούργησε διεθνές δικαστήριο με μόνο σκοπό να δικάσει άτομα για παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου που διαπράχθηκαν στο έδαφος της πρώην Γιουγκοσλαβίας, αναδεικνύοντας το ζήτημα της «εθνοκάθαρσης», την απομόνωση δηλαδή καθορισμένης περιοχής από εθνική ή εθνοτική ομάδα χωρίς να αφεθούν ίχνη. Ο ΟΗΕ αποδέχθηκε την εθνοκάθαρση ως σχέδιο Γενοκτονίας.
Είναι πράγματι αδιανόητο για όλους όσους αγωνίζονται ανιδιοτελώς για την αναγνώριση της Γενοκτονίας να υπάρχει η πολιτική υπονόμευσης του ζητήματος και αρνητής της Γενοκτονίας να είναι ο Υπουργός Παιδείας της Ελλάδας !
Επειδή το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων του Πόντου έχει ψηφισθεί ως Γενοκτονία από τη Βουλή των Ελλήνων, της Αρμενίας, της Σουηδίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, από ομοσπονδιακά κοινοβούλια της Αυστραλίας, από πολιτείες των ΗΠΑ, έχει γίνει αναφορά στον ΟΗΕ, στον ΟΑΣΕ και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ έχει αναγνωρισθεί και από τους σχετικούς επιστημονικούς φορείς.
Επειδή η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου αποτελεί μείζον εθνικό, διεθνές ιστορικό, διπλωματικό, πολιτικό και κυρίως ηθικό ζήτημα,
Απαιτούμε από τον Υπουργό Παιδείας να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από τους Έλληνες του Πόντου.
Ζητάμε τη δημόσια τοποθέτηση της κυβέρνησηςγια την καταδίκη των σχετικών απόψεων, και
την ενίσχυση από μέρους της, του αγώνα υπέρ της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας , μιας αναγνώρισης που αποτελεί επιβεβαίωση του δικαιώματος των λαών να γίνεται σεβαστή η ύπαρξή τους.
Γενοκτονία:Υπονόμευση στο εσωτερικό,Αναγνώριση στο εξωτερικό
Θ. Μαλκίδης*
Γενοκτονία:Υπονόμευση στο εσωτερικό, Αναγνώριση στο εξωτερικό.
Η πρόσφατη αναγνώριση της Γενοκτονίας των προγόνων μας από την πολιτεία της Δυτικής Βιρτζίνια των ΗΠΑ και της πόλης του Τορόντο στον Καναδά αποτελεί μία ακόμη σημαντική ημέρα για τα θύματα του μαζικού εγκλήματος, τους ζώντες απογόνους τους, τα εκατομμύρια Έλληνες και τις Ελληνίδες σε όλο τον κόσμο, αποτελεί μία σπουδαία ημερομηνία για τους ανιδιοτελείς αγωνιστές Έλληνες και Φιλέλληνες.
Το ψήφισμα αποτελεί μία ακόμη επιτυχία, μία ακόμη επιβράβευση του έντιμου και σοβαρού αγώνα, επιτυχία η οποία έρχεται σε μία δύσκολη περίοδο. Σε μία συγκυρία όπου το μόνο που ακούγεται είναι αριθμοί. Στην ελληνική όμως παράδοση, υπάρχουν και οι λέξεις, που γίνονται σύμβολα, αγώνες, ταυτότητα. Αυτή όπου όπως λέει ο Νίκος Καζαντζάκης που κατέγραψε το δράμα των ξεριζωμένων Ελλήνων κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας, δίνει νόημα και μορφή σε μία άμορφη και άμυαλη απεραντοσύνη.
Η αναγνώριση (και) από την πολιτεία της Δυτική Βιρτζίνια των ΗΠΑ και από την πόλη του Τορόντο στον Καναδά έχει τεράστια αξία για τους αυτονόητους λόγους. Η προσπάθεια για την αναγνώριση της Γενοκτονίας συνεχίζεται και από ότι αποδεικνύεται έχει και αποτέλεσμα. Ειδικά όταν προέρχεται από την δυναμική και έξω από συμφέροντα και λογικές Ελληνική Διασπορά. Συγχαρητήρια σε όλους όσους εργάστηκαν για να έρθει αυτό το αποτέλεσμα, στους συμπατριώτες και συμπατριώτισσές μας, σε όλους που αγωνίστηκαν και πέτυχαν. Ο ελληνικός αγώνας της ιστορίας και της μνήμης, συνεχίζεται και παρότι έχει πολλά εμπόδια στο ελλαδικό εσωτερικό της θλίψης, της παρακμής, της υπονόμευσης και της άρνησης, θα είναι νικηφόρος!
Ο Θ. Μαλκίδης είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars- IAGS).
O Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος» Μερζιφούντας.Από το Γήπεδο στην Αγχόνη
Θεοφάνης Μαλκίδης
O Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος» Μερζιφούντας. Από το Γήπεδο στην Αγχόνη
Oι σύλλογοι των Ελλήνων της Ανατολής οι οποίοι δημιουργήθηκαν σε ειρηνική περίοδο, προήλθαν από την ανάγκη που βίωνε ο Ελληνισμός να διατηρήσει την ιδιαιτερότητά του, να ανυψώσει το πνευματικό και το αθλητικό του επίπεδο, αλλά με την έναρξη της Γενοκτονίας οι Σύλλογοι ήταν και μέσο επιβίωσης. Στον Πόντο και ιδιαίτερα στη Μερζιφούντα, η οποία αποτέλεσε πηγή αξιόλογων κοινωνικών, πνευματικών, αθλητικών και άλλων επιτευγμάτων, οι Έλληνες ίδρυσαν συλλόγους ιδιαίτερα σημαντικούς για την εθνική αυτογνωσία και επιβίωση. Σε δύσκολες στιγμές οι συλλογικές δομές αποτέλεσαν το καταφύγιο για πολλούς Έλληνες οι οποίοι κυνηγήθηκαν ανηλεώς από τις Νεοτουρκικές και τις Κεμαλικές δυνάμεις.
Ο Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος», ο οποίος δημιουργήθηκε από μαθητές και καθηγητές του Κολλεγίου "Ανατόλια" Μερζιφούντας αποτέλεσε ένα θεσμικό δημιούργημα των Ελλήνων της πόλης, που συνέβαλλε αποφασιστικά στην πνευματική, πολιτισμική, αθλητική και κοινωνική τους ανύψωση. Έχοντας πολυποίκιλες δραστηριότητες, ο Σύλλογος αποτέλεσε μία ακόμη προσφορά για την εθνική αποκατάσταση των Ελλήνων του Πόντου, οι οποίοι αγωνίστηκαν με κάθε τρόπο για την ελευθερία. Αρκετοί από αυτούς όπως ο καθηγητής και οι μαθητές του "Ανατόλια" Θεοχαρίδης και Ανανιάδης και Παυλίδης, θα δολοφονηθούν στα αποκαλούμενα από τους Κεμαλικούς "Δικαστήρια Ανεξαρτησίας" που στήθηκαν στην Αμάσεια το 1921. Έτσι τα μέλη, οι αθλητές του Συλλόγου "Πόντος", βρέθηκαν κυριολεκτικά από το γήπεδο στην αγχόνη
Το βιβλίο αναλύει τη συμβολή του Ελληνικού Αθλητικού Συλλόγου "Πόντος" , η οποία είναι σημαντικότατη και αποτελεί μία εξαιρετική στιγμή της παρουσίας των Ελλήνων στον Πόντο. Η έρευνα έδειξε και στο μέλλον θα δείξει ακόμη περισσότερο ότι σύλλογοι και σωματεία, οργανωμένες θεσμικές εκφράσεις των Ελλήνων, όπως ο «Πόντος» της Μερζιφούντας ξεχώρισαν με τη δραστηριότητά τους και απέδειξαν την μεγάλη πνευματική, κοινωνική και εθνική τους προσφορά.
Υ.Γ. Μετά από πρότασή μας η Ποντιακή αδελφότητα Αδελαίδας Αυστραλίας και η ποδοσφαιρική του ομάδα «Ποντιακοί Αετοί» διοργάνωσαν το Δεκέμβριο του 2008, αγώνα με επίλεκτους ποδοσφαιριστές προς τιμήν των θυμάτων του Συλλόγου. Η ομάδα των Ποντιακών Αετών φόρεσε πιστά αντίγραφα της στολής του συλλόγου «Πόντος».
Επίσης, αντίστοιχο ποδοσφαιρικό παιχνίδι έγινε στις 12 Μαΐου 2009, με αντίπαλους τους παλαίμαχους διεθνείς ποδοσφαιριστές του Πανελληνίου Συνδέσμου Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών και τους παλαίμαχους της Καβάλας, όπως και το 2014 με τα μέλη της εθνικής ομάδας της Ελλάδας, η οποία κέρδισε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2004.
Ακόμη, ποδοσφαιρικές συναντήσεις στη μνήμη των μελών του Συλλόγου "Πόντος" έγιναν στην Κατερίνη, στις Σέρρες, στο Βερολίνο, τιμώντας με αυτόν τον τρόπο, οι Έλληνες και οι αθλητές του σήμερα, τα μέλη του αθλητικού συλλόγου "Πόντος" Μερζιφούντας.
