Σάμος: Εκδηλώσεις αφιερωμένες στον Πόντο

Σάμος: Εκδηλώσεις αφιερωμένες στον Πόντο


Βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε την από κοινού διοργάνωση διήμερου αφιερώματος στον Πόντο, σε συνεργασία με τον υπέροχο και δραστήριο Πολιτιστικό Σύλλογο Βαθέος Σάμου ''Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΛΑΧΑΝΑΣ'' Πολιτιστικός Σύλλογος Βαθέος Σάμου "Ο Καπετάν Λαχανάς" , στις 25 και 26 Μαΐου.

Η πρώτη μέρα των εκδηλώσεων Παρασκευή 25 Μαΐου 2018 στην Αίθουσα Διαλέξεων του Δημοτικού Μεγάρου Δήμου Σάμου και Ώρα έναρξης: 18:00:

Εκδήλωση μνήμης αφιερωμένη στη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από τον Σύλλογο Ποντίων Σάμου ''Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ'' με κεντρικό ομιλητή τον Διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών κ. Θεοφάνη Μαλκίδη, με θέμα, Γενοκτονία: Από τη Σιωπή, τη Λήθη και την Άρνηση, στη Διεκδίκηση, τη Διεθνοποίηση και την Αναγνώριση.


Τη δεύτερη μέρα των εκδηλώσεων Σάββατο 26 Μαΐου 2018 στο Αμφιθέατρο ΓΕΛ και ώρα 19.30, υπό την οργάνωση του Πολιτιστικού Συλλόγου Βαθέος Σάμου ''Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΛΑΧΑΝΑΣ'', θα παρουσιάσει στοιχεία από την ιστορία, τον πολιτισμό και την παράδοση του Πόντου, πλαισιωμένα από τραγούδια και χορούς της περιοχής του Πόντου.






Η 19η Μαΐου 2018 στη Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Μόσχα, Στουτγάρδη:Λευτεριά στον Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί, Αναγνώριση της Γενοκτονίας!

Αφού σιώπησαν όταν ο πρωθυπουργός και ο υπουργός εξωτερικών κατέθεταν στεφάνι στον δάσκαλο του Χίτλερ, Κεμάλ, αφού υπονόμευσαν με κάθε τρόπο την ιερή υπόθεση της Γενοκτονίας, αφού κατηγόρησαν ανθρώπους με ανώνυμες επιστολές και άρθρα, αφού θήτευσαν ως <<ειδικοί>> σε υπουργικά και βουλευτικά γραφεία “συμβουλεύοντας”,  σιωπούν για την άρνηση και την υπονόμευση, σιωπούν  για τον Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί. 

Δήθεν δημοσιογράφοι, δήθεν επιστήμονες, δήθεν πολιτικοί, δήθεν άνθρωποι....

Πάντα βεβαίως εκ του ασφαλούς και εκ των υστέρων, αφού γνωρίζουν καλά τη “δουλειά”. Κατόπιν εορτής, πλασάρονται για να πάρουν ακόμη μία θέση.

Η αλήθεια είναι ότι τα εξαπτέρυγα  υπονομεύουν και εχθρεύονται κάθε προσπάθεια για την αναγνώριση της Γενοκτονίας υπερασπίζονται το δάσκαλο του Χίτλερ Μουσταφά Κεμάλ. Τρωκτικά που τρώνε τις σάρκες της πατρίδας μας

ΜΟΣΧΑ

ΣΤΟΥΤΓΑΡΔΗ



ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Η νίκη όμως στο ιερό ζήτημα αναγνώρισης της Γενοκτονίας είναι δική μας, έχει ονοματεπώνυμο, αφού η δική μας προσπάθεια είναι αυτή που απέτρεψε τα σχεδιαζόμενα και ανέδειξε το θέμα διεθνώς όταν τα τρωκτικά και τα εξαπτέρυγά τους σιωπούσαν  και σιωπούν. 

Εμείς ούτε σιωπήσαμε ούτε φοβηθήκαμε το φασισμό των υπονομευτών και των αρνητών. Ούτε βεβαίως τώρα θα φοβηθούμε. Έχουμε μαζί μας το Θεό, τους συναγωνιστές και συναθλητές μας και τις ψυχές των προγόνων μας.

Η 19η Μαΐου 2018 στη Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Μόσχα, Στουτγάρδη, ο Τ. Τσιλιγκίρ, ο Μ. Χαραλαμπίδης, η 
Τ. Μπαλαμπάν, ο Θ. Μαλκίδης, είχαν ένα σύνθημα: 

Αναγνώριση της Γενοκτονίας, Λευτεριά στον Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί!





ΑΘΗΝΑ


 O Γιώργος Ζαχαριάδης έτρεξε από το σημείο σύλληψης του 
Α. Μητρετώδη και του Δ. Κούκλατζη μέχρι τη Θεσσαλονίκη για την Ελευθερία τους και την Ελευθερία του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί!

Γιάννης Βασίλης Γιαϊλαλί: Μετά από ένα χρόνο εγκλεισμού, κατηγορητήριο από το κράτος- φυλακή Τουρκία!

Θ. Μαλκίδης 

Γιάννης Βασίλης  Γιαϊλαλί: Μετά από ένα χρόνο κατηγορητήριο από την Τουρκία, το κράτος φυλακή!

Μετά από ένα έτος  φυλάκιση του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί, του αγωνιστή Έλληνα που δήλωσε την πραγματική του καταγωγή στην Τουρκία, πριν από λίγο η εισαγγελική αρχή του Σιρνάκ του Κουρδιστάν παρουσίασε το κατηγορητήριο. 

Οι δικαστικές αρχές  κατηγορούν  τον Γιάννη  ότι « κάνει προπαγάνδα τρομοκρατικής οργάνωσης, και πως έχει  ενταχθεί στην ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση» (εννοώντας τη συμμετοχή του στον αγώνα ανάδειξης των εγκλημάτων της Τουρκίας στο Κουρδιστάν και την προσπάθειά του για αναγνώριση της Γενοκτονίας)!

Τα αδικήματα, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, φέρονται να τελέστηκαν   το 2016 στο Σιρνάκ, ωστόσο δεν υπάρχει ούτε μία απόδειξη  στο κατηγορητήριο που θα μπορούσε να τεκμηριώσει τις κατηγορίες, αφού αυτές περιορίζονται  σε φωτογραφίες,  σχόλια και  κατηγορητήρια, τα οποία μοιράζονται στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης και προέρχονται από καταγγελίες ενός και μόνο καταγγέλλοντος. (το όνομά του έχει ανακοινωθεί από το δικαστήριο) 

Η πρώτη  δίκη  ορίστηκε για τον Γιάννη για  την  25η  Ιουλίου 2018 και αφού θα έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος απομόνωσης,  εκφοβισμού και καταστολής, στα λευκά κελιά, ενώ έχει υποστεί και βασανισμούς.

Η προσπάθειά μας, παρά την επίσημη και ένοχη σιωπή στην Ελλάδα για τον Γιάννη συνεχίζεται. Τη Δευτέρα 14 Μαΐου, ημέρα απελευθέρωσης της Θράκης ,  ξεκινάμε αγώνα  500 χλμ από τις Καστανιές Έβρου με κατάληξη την 19η Μαΐου, ημέρα μνήμης στη Γενοκτονία,  στην πλατεία Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη. 

Το μήνυμα μας είναι ξεκάθαρο: Λευτεριά στον Άγγελο Μητρετώδη και τον Δημήτρη Κούκλατζη, Λευτεριά στον Γιάννη Βασίλη.

Για πληροφορίες τηλ. επικοινωνίας δρομέας Γιώργος Ζαχαριάδης
6973068134.

H παράνομη φυλάκιση από την Τουρκία του Έλληνα Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί, η Γενοκτονία η οποία συνεχίζεται!

Θ. Μαλκίδης 

Το καθήκον μας για το φυλακισμένο στην Τουρκία Έλληνα  Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί

Από την ομιλία στην εκδήλωση των Πολιτιιστικών Συλλόγων του Κορινού Πιερίας


Ο Γιάννης- Βασίλης Γιαϊλαλί γεννήθηκε το 1974 στην Πάφρα της Σαμψούντας, από γονείς ελληνικής καταγωγής από τον Πόντο και την Κύπρο, όπως είχε αναφέρει ο ίδιος σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο Corporate Watch. Μεγάλωσε σε ένα φασιστικό περιβάλλον όπου οι Έλληνες, οι Αρμένιοι, οι Κούρδοι ήταν ανεπιθύμητοι, ενώ το 1994 υπηρέτησε στον τουρκικό στρατό, όπου, όπως ανέφερε, υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας εγκλημάτων των Τούρκων εναντίον των Κούρδων. 
Λίγους μήνες μετά την υποχρεωτική στράτευσή του και έχοντας τραυματιστεί πιάστηκε αιχμάλωτος από το PKK. Ωστόσο η συμπεριφορά των ανταρτών απέναντι του ανέτρεψε τα μέχρι τότε πιστεύω του. Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του ο πατέρας του πήγε στο γενικό επιτελείο στην Άγκυρα, όπου του είπαν πως είναι Έλληνας και ότι Αρμένιοι και Έλληνες βοηθάνε το PKK, οπότε να μην ψάχνει για τον γιο του.

Ο ίδιος ο Γιαϊλαλί έλεγε χαρακτηριστικά: «Είμαι θύμα του πολέμου που συνεχίζεται στο Κουρδιστάν. Το 1994, ενώ υπηρετούσα σε μια μονάδα κομάντο του τουρκικού στρατού στο Σίρνακ, σε μια μάχη τραυματίστηκα και έπεσα αιχμάλωτος στα χέρια του ΡΚΚ. Ενημέρωσα την οικογένειά μου ότι είμαι αιχμάλωτος και οι δικοί μου πήγαν στο στρατολογικό γραφείο της Πάφρας του Πόντου. 
Εκεί οι αρμόδιοι τους είπαν “δεν υπάρχει τέτοιος στρατιώτης καταγεγραμμένος στις τάξεις του τουρκικού στρατού”. Όταν άρχισε η οικογένειά μου να αναζητεί λύση για την επιστροφή μου στο σπίτι, κι όταν άρχισα να δηλώνω αντίθετος με τον πόλεμο, οι Δυνάμεις Ασφαλείας τους προειδοποίησαν λέγοντας: “Έχουμε ερευνήσει την οικογένειά σας και ξέρουμε ότι είστε Έλληνες. Αν συνεχίσετε να αναζητείτε τρόπους για την επιστροφή του γιου σας, θα έχετε προβλήματα”. Αν πέθαινα, θα παρέμενα Τούρκος. Όταν όμως η οικογένειά μου αναζητούσε τρόπους επιστροφής μου και άρχισε να ενοχλεί το κράτος, τότε ανακάλυψαν ότι είμαι “Έλληνας”».

Το PKK τον άφησε ελεύθερο τον Δεκέμβριο του 1996, μετά από δυο χρόνια και τρεις μήνες. Εκτοτε, ο Γιαϊλαλί ο οποίος άλλαξε το όνομά του από Ιμπραχίμ σε Γιάννης- Βασίλης, έχει «αφιερωθεί» στον αγώνα για την ελευθερία των Κούρδων και των Ποντιόφωνων και είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση για άρθρα που είχε γράψει.

Η νέα δίωξη και η φυλάκιση την 22α Απριλίου του Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί, είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι η Γενοκτονία δεν σταμάτησε το 1922- 1923, αλλά συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Ο Γιάννης- Βασίλης Γιαϊλαλί οποίος είναι σε απομόνωση για περίπου δύο μήνες σε φυλακές υψίστης ασφαλείας στο Ελατζίκ, δικάζεται στις 26 Οκτωβρίου με τις κατηγορίες διάδοσης «τρομοκρατικής» προπαγάνδας υπέρ του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και της προσβολής του Κεμάλ και του Ερντογάν!

Ο Γιαϊλαλί είναι ένας από τους πρωταγωνιστές της αφύπνισης των λαών που ζουν στην Τουρκία, ένας αγωνιστής των δικαιωμάτων και της ελευθερίας του λόγου στην Τουρκία και αποτελεί φωνή ανάδειξης των εγκλημάτων που σημειώθηκαν εναντίον των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Κούρδων και των άλλων λαών. Καλούμαστε όλοι να πράξουμε ό,τι είναι δυνατόν για να απελευθερωθεί και όλοι οι συναγωνιστές μας για την ελευθερία.

Καλούμε τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, τους Ευρωβουλευτές, τα κόμματα, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τους Δικηγορικούς Συλλόγους, τους συνδικαλιστικούς φορείς δημοσιογράφων, μέσων ενημέρωσης, εκδοτών και φορείς εργαζόμενων, καθώς και σε κάθε δημοκράτη αντιφασίστα, αντικεμαλικό πολίτη, να απαιτήσει το αυτονόητο. Την Ελευθερία και τη Δημοκρατία.

Είναι καθήκον μας για έναν άνθρωπο όπως ο Γιάννης- Βασίλης Γιαϊλαλί που αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων, των Ασσυρίων και των Αρμενίων, για την ελευθερία των Κούρδων. Ένας αγώνας που έχει συνέπεια, για να συνεχίσει να είναι μαζί μας στον κοινό μας αγώνα μέχρι την τελική νίκη.

Λευτεριά στον Γιάννη- Βασίλη Γιαϊλαλί!

Η υπονόμευση της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας και το καθήκον μας

Θ. Μαλκίδης: 

Η υπονόμευση της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας και το καθήκον μας 

Από την ομιλία στην εκδήλωση στον Κορινό Πιερίας 

«Το 1914 οι Έλληνες στην τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν πάνω από 2.700.000 και το 1928 απογράφησαν στην Ελλάδα 1.300.000. Σε αυτό το διάστημα τα θύματα ήταν πάνω από ένα εκατομμύριο, από τα οποία πάνω από 353.000 ήταν στον Πόντο, πάνω από 300.000 στην υπόλοιπη Μικρά Ασία και  250.000 – 300.000 στην Θράκη», 

«Η Γενοκτονία των Ελλήνων είναι ένα έγκλημα που δεν τιμωρήθηκε και επαναλήφθηκε ως Ολοκαύτωμα είκοσι χρόνια αργότερα. Μην ξεχνάμε ότι ο Χίτλερ οργανώνοντας το Ολοκαύτωμα όλων των λαών είπε “ποιος θυμάται τους Αρμένιους και τους Έλληνες”. Επίσης ο Χίτλερ όταν δικαζόταν για το “πραξικόπημα της μπυραρίας το 1923” στο Μόναχο είχε πει ότι ο πρώτος δάσκαλος του ήταν ο Μουσταφά Κεμάλ. Γι’ αυτό ο Ναζισμός είναι Κεμαλισμός και ο Κεμαλισμός είναι Ναζισμός», 

«Η Τουρκία αρνείται έως σήμερα να αναγνωρίσει αυτό το έγκλημα, αλλά πρέπει να πούμε ότι και η Ελλάδα δυστυχώς δεν είναι μαζί μας σε αυτόν τον αγώνα τον οποίο κάνουμε εδώ και χρόνια ανιδιοτελώς τιμώντας τα θύματα, μεταξύ των οποίων και δικούς μας ανθρώπους από τη Γενοκτονία. 

Από το 1994 που η Ελλάδα καθιέρωσε την 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για την Γενοκτονία των Ποντίων, έχουμε δύο πράξεις, από πρωθυπουργό και  υπουργό εξωτερικών, οι οποίοι κατέθεσαν στεφάνι στον βασικό υπεύθυνο της Γενοκτονίας Κεμάλ . Νωρίτερα, το 1959, έκανε το ίδιο ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής. Επίσης ο νυν πρωθυπουργός  αναγορεύτηκε επίτιμος Διδάκτωρ ενός Πανεπιστημίου στη Σμύρνη το οποίο δημιουργήθηκε πάνω στο αίμα και το πλιάτσικο των περιουσιών των Ελλήνων της πόλης».

 «Πριν λίγες ημέρες πήραμε την δωδέκατη αναγνώριση της Γενοκτονίας  από πόλη του Καναδά. Σε αυτή από την προσπάθεια αυτή δυστυχώς η Ελλάδα απουσιάζει, για να μην πω ότι υπονομεύει την προσπάθεια αναγνώρισης!».

«Το 2010 αναγνώρισε την Γενοκτονία η Σουηδία με 131 ψήφους υπέρ και 130 ψήφους κατά στη Βουλή. Η 131η ψήφος ήρθε από την βουλευτή κουρδικής καταγωγής Γκιουλάν Αβντζί, η οποία ζήτησε συγγνώμη για τα εγκλήματα που έκαναν οι πρόγονοι της εναντίον των Ελλήνων. Ακολούθησε το 2015 η Αρμενία. Και στις δύο περιπτώσεις πάλι η Ελλάδα έκανε κινήσεις   για να μην αναγνωριστεί η Γενοκτονία και να μην προκληθούν αντιδράσεις από την Τουρκία, ενώ εκρεμμεί η απόφαση της Γερουσίας του Καναδά, όπου εκεί ο Τούρκος Πρέσβης έστειλε επιστολή μη αναγνώρισης με επιχειρήματα, που νομίζω είναι γνωστά σε όλους, όπως τον “συνωστισμό”, την παρουσία του Ελληνικού Στρατού στην Μικρά Ασία, την κατάθεση στεφάνων από Έλληνες πολιτικούς στον Κεμάλ κ.α.».

 « Όλα αυτά είναι μία ύβρις που περιμένει τη Νέμεση και την κάθαρση. Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτή η προσπάθεια έχει συνέχεια από Έλληνες και φιλέλληνες σε όλο τον κόσμο. Έχουμε αναγνωρίσεις από  ομοσπονδιακά κοινοβούλια της Αυστραλίας,  αναγνωρίσεις από Πολιτείες των ΗΠΑ. Η οργάνωση των Ελλήνων σε όλο τον κόσμο φανερώνει ότι η αλήθεια, που ετυμολογικά σημαίνει “όχι στη λήθη”, δείχνει ότι έχουμε προχωρήσει πολύ. Αν είχαμε μαζί μας και την Ελληνική Πολιτεία θα είχαμε προχωρήσει πολύ περισσότερο. Όπως είχε πει εύστοχα ο Ίων Δραγούμης ΟΣΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ! Αυτό έχει σημασία για την οικογένεια μου, επειδή αφού δεν τιμωρήθηκε το έγκλημα της Γενοκτονίας, είχε στις τάξεις της ορφανά και αγνοουμένους».

«Όπως η 27η Ιανουαρίου είναι ημέρα μνήμης των θυμάτων του Ολοκαυτώματος από το ναζισμό, έτσι και η 19η Μαΐου να καθιερωθεί ως παγκόσμια ημέρα μνήμης των θυμάτων του Κεμαλισμού, ώστε να μην ξανασυμβούν άλλες γενοκτονίες, για να μη συνεχιστεί η Γενοκτονία όπως στην περίπτωση του Έλληνα  Γιάννη – Βασίλη Γιαϊλαλί, που είναι φυλακισμένος από τις 22 Απριλίου, επειδή αγωνίζεται για το ζήτημα της Γενοκτονίας ή στην περίπτωση του Έλληνα Ταμέρ Τσιλιγκίρ που φυλακίστηκε 12 χρόνια για τη δράση του».

"Εμείς είμαστε με τη ζωή": Εκδηλώσεις Μνήμης, στη Στουτγάρδη, για τη Γενοκτονία. Die diesjährigen Veranstaltungen anlässlich des 19. Mai, Tag des Gedenkens des Genozids an den Pontos-Griechen.

Θ. Μαλκίδης 

Εμείς είμαστε με τη ζωή: Εκδηλώσεις Μνήμης στη Στουτγάρδη για τη Γενοκτονία.

Στην εκδήλωση της 19 Μαΐου που οργανώνουν οι Ποντιακοί Σύλλογοι της Βάδης- Βυρτεμβέργης στο κέντρο της Στουτγάρδης,  θα μιλήσουν δύο εκλεκτοί συναγωνιστές μας : ο εκδότης Ραγκίπ Ζαράκολου και η δημοσιογράφος Τουρκάν Μπαλαμπάν Τσιλιγκίρ, σύντροφος του αγωνιστή συγγραφέα Ταμέρ Τσιλιγκίρ.   

O Ζαράκολου είναι ο εκδότης που έχει βγάλει στην Τουρκία, μέσω του εκδοτικού οίκου Belge βιβλία για τη Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων, μεταξύ των οποίων και αυτά του Γιώργου Ανδρεάδη, ενώ έχει φυλακιστεί πολλές φορές για τη δράση του. 

Η Μπαλαμπάν είναι μία σημαντική δημοσιογράφος, η οποία μαζί με τον Τσιλιγκίρ αγωνίζονται για την αναγνώριση της Γενοκτονίας. 

Σπουδαίοι άνθρωποι, για ένα σπουδαίο ζήτημα!

Die diesjährigen Veranstaltungen anlässlich des 19. Mai, Tag des Gedenkens des Genozids an den Pontos-Griechen.

Γενοκτονία:Υπονόμευση στο εσωτερικό,Αναγνώριση στο εξωτερικό

Θ. Μαλκίδης* 

Γενοκτονία:Υπονόμευση στο εσωτερικό, Αναγνώριση στο εξωτερικό.

Από την ομιλία στην Ημερίδα για τη Γενοκτονία που οργάνωσε ο Φοιτητικός Σύλλογος Δημοτικής Εκπαίδευσης Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, η Εύξεινος Λέσχη Φλώρινας, ο Σύλλογος Ποντίων Φοιτητών Φλώρινας «Η Παράδοση» και η Ποντιακή Νεολαία Φλώρινας

Η σημερινή  αναγνώριση της Γενοκτονίας των προγόνων μας, με την πράξη από την πόλη του Λαβάλ στον Καναδά   αποτελεί μία ακόμη σημαντική ημέρα για τα θύματα του μαζικού εγκλήματος, τους ζώντες απογόνους τους, τα εκατομμύρια Έλληνες και τις Ελληνίδες σε όλο τον κόσμο, αποτελεί μία σπουδαία ημερομηνία για τους ανιδιοτελείς αγωνιστές Έλληνες και Φιλέλληνες.


Το ψήφισμα αποτελεί μία ακόμη επιτυχία, μία ακόμη επιβράβευση του έντιμου και σοβαρού αγώνα, επιτυχία η οποία έρχεται σε μία δύσκολη περίοδο. Σε μία συγκυρία όπου το μόνο που ακούγεται είναι αριθμοί. Στην ελληνική όμως παράδοση, υπάρχουν και οι λέξεις, που γίνονται σύμβολα, αγώνες, ταυτότητα. 

Αυτή όπου όπως λέει ο Νίκος Καζαντζάκης που κατέγραψε το δράμα των ξεριζωμένων Ελλήνων κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας, δίνει νόημα και μορφή σε μία άμορφη και άμυαλη απεραντοσύνη.


Η αναγνώριση (και) από την πόλη του Λαβάλ  στον Καναδά έχει τεράστια αξία για τους αυτονόητους λόγους. Η προσπάθεια για την αναγνώριση της Γενοκτονίας συνεχίζεται και από ότι αποδεικνύεται έχει και αποτέλεσμα. Ειδικά όταν προέρχεται από την δυναμική και έξω από συμφέροντα και λογικές Ελληνική Διασπορά. Συγχαρητήρια σε όλους όσους εργάστηκαν για να έρθει αυτό το αποτέλεσμα, στους συμπατριώτες και συμπατριώτισσές μας, σε όλους που αγωνίστηκαν και πέτυχαν. Ο Ελληνικός αγώνας της ιστορίας και της μνήμης, συνεχίζεται και παρότι έχει πολλά εμπόδια από το ελλαδικό εσωτερικό της θλίψης, της παρακμής, της υπονόμευσης και της άρνησης, θα είναι νικηφόρος!


Ο Θ. Μαλκίδης είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars- IAGS).

Οι συναγωνιστές από τον Πόντο για το Ποντιακό ζήτημα! ALMANYA’NIN BAŞKENTİ BERLİN’DE PONTOS GERÇEĞİ KONUŞULDU

Θ. Μαλκίδης 

Οι συναγωνιστές από τον Πόντο για το Ποντιακό ζήτημα!

Εκδήλωση σχετικά με το Ποντιακό ζήτημα και  τη  Γενοκτονία που υπήρξε σε βάρος του Ελληνισμού του Πόντου από το 1913 έως τον ξεριζωμό το 1923 και τις σύγχρονες διαστάσεις του, πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο  την Παρασκευή 6 Απριλίου 2018.

Κεντρικοί εισηγητές στην εκδήλωση ήταν ο Ταμέρ Τσιλιγκίρ, ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με καταγωγή από τη Λιβερά του Πόντου, συγγραφέας του βιβλίου για τη γενοκτονία που εξεδόθη στην τουρκική γλώσσα και η Μπαλαμπάν Τουρκάν, δημοσιογράφος από το Χορτοκόπι της Τραπεζούντας,  που ζουν στην Ελβετία.

Ο  Ταμέρ Τσιλιγκίρ, είναι πολιτικός εξόριστος, έχει κρατηθεί και υπέστη φριχτά βασανιστήρια στις τουρκικές φυλακές, διέφυγε στην Ελβετία, και είναι μαζί με άλλους Τούρκους πολίτες δημιουργός της ιστοσελίδας https://devrimcikaradeniz.com/ την οποία το καθεστώς την  έχουν "κατεβάσει" στην Τουρκία, προκειμένου να μην ενημερώνονται οι Τούρκοι πολίτες για τα εγκλήματα που έγιναν και  συνεχίζουν και σήμερα σε βάρος των Κούρδων και των μειονοτήτων και εθνοτήτων που ζουν στη Μικρασία και στον Πόντο.

Στο μουσικό μέρος της εκδήλωσης ήταν η κουρδικής και αρμενικής καταγωγής Ντεβρίμ Καβάλι, η οποία είναι παρούσα σε κάθε εκδήλωση για το ποντιακό ζήτημα σε όλη τη Γερμανία.


Η Ντεβρίμ Καβάλι, είχε αποδώσει ποντιακά μοιρολόγια, με τη συνοδεία της λύρας του Μπάμπη Θεοδωρίδη, το Σάββατο 3 Μαρτίου 2018, στην εκδήλωση στη Στουτγάρδη για το ολοκαύτωμα την γυναικών στη Μικρασία και τον Πόντο, με ομιλητές τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη, την Leyla Imret, εξόριστο δήμαρχο από την πόλη Cirze (Σιρνάκ) του τουρκικού Κουρδιστάν και την δημοσιογράφο Μπαλαμπάν Τουρκάν από το Χορτοκόπι της Τραπεζούντας 

ALMANYA’NIN BAŞKENTİ BERLİN’DE PONTOS GERÇEĞİ KONUŞULDU



Leyla Poyraz / BERLİN
Araştırmacı yazar Tamer Çilingir Karadeniz’de bugün aşırı Türk milliyetçiliğinin yaşanmasının sebebinin 100 yıl önce 3 bin yıllık Pontos kültürünün ve hayatının bitirilmesini hedefleyen Pontos Rum/Helen soykırımı olduğunu söyledi. 19 Mayıs 1919’un Pontos’ta yaşayan 1 milyonun üzerindeki Rum/Helen açısından soykırımı ilanı anlamına geldiğini vurgulayan Çilingir, Mustafa Kemal’in Samsun’a çıkar çıkmaz ilk işlerinden birinin çete lideri Topal Osman ile görüşmek olduğunu söyledi. Çilingir soykırımın arkasında Mustafa Kemal ve yeni Türkiye Cumhuriyeti’nin Kemalist ideolojisi olduğunu söyledi.
Almanya’nın Berlin kentinde AKEBİ’nin (Irkçılığa, Milliyetçiliğe, Ayrımcılığa Karşı Aktivist Eylem Birliği) düzenlediği Pontos Gerçeği panelinde gazeteci Türkan Balaban ve araştırmacı yazar Tamer Çilingir Pontos’ta 100 yıl öncesinden bugüne yaşananları anlattı.

Berlin Pontos Kültür Derneği Başkanı Kiriakos Fotiadis , Doğan Akhanlı, Recep Maraşlı gibi aydınların ve konuya duyarlı Alman izleyicilerin de katıldığı panelde çevirmenliği Nihat Kentel üstlendi.
Panelde konuşan ‘Pontos Gerçeği’ kitabının yazarı Çilingir, 100 yıl önce hemen her sokağından piyano seslerinin geldiği, Opera binasının olduğu, tiyatro, edebiyat gibi alanlarda çalışmaların yürütüldüğü Karadeniz kentlerinin bugün Türk milliyetçiliğiyle özdeşleştirildiğine dikkat çekti. Çilingir, sadece insanların katledilmediğini koskoca bir kültürün de yok edildiğine dikkat çekerek, Pontos Rumlarına yönelik baskıların Osmanlı döneminde ‘Ya dilinizi ya dininizi değiştireceksiniz’ dayatmasıyla yaşandığını ancak 19 Mayıs 1919’dan sonra tüm Rumların imha edilmesinin amaçlandığını ve 353 bin Pontoslu Rum/Helen’in hayatını kaybettiği bir soykırımı yaşandığını söyledi.
Mustafa Kemal’in 19 Mayıs 1919’da Samsun’a çıkışıyla Pontos Rum soykırımının başlatıldığını söyleyen Çilingir, 1920-1923 yılları arasında Türkiye Büyük Millet Meclisi tutanakları incelendiğinde her şeyin aslında hiç de gizli saklı yaşanmadığını her şeyin göz önünde olduğunu ifade etti.

Panelin konuşmacılarından Türkan Balaban ise Pontos Rum/Helen soykırımı, mübadele ve cumhuriyet sonrası Pontos kadınının yaşadıklarını anlatan bir sunum yaptı.

19.yüzyılın sonu ve 20. Yüzyılın başında Trabzon doğumlu İstanbul’da okuyan üniversite öğrencisi genç
, hastanelerde çalışan kadınların fotoğrafları sinevizyona yansıdığında herkesin aklına bugünkü Pontos kadınlarının yaşadıkları gelmişken, Türkan Balaban bunun nedenlerini şöyle açıkladı:
“Evet yüz yıl önce de Pontos kadınları tarlada, bağda bahçede, evde en ağır yüklerin altındaydı. Şehirde yaşayanlar da erkeklerle arasındaki eşitsizliği çok derinden yaşamıştı. Ama okula giden, iş hayatında yer almaya başlayan, sosyal hayatın içinde yer alan ciddi sayıda kadın varken, yüz yıl boyunca okula gönderilmemiş, kasabaya dahi gidemeyen Pontos kadınları, şehirlerde de cinsel tacizden tecavüze, öldürülmeye kadar varan çok ağır koşullarda yaşamaya mahkûm edilmiş durumda.”

Yüz yıl önce yaşanan soykırımın bu durumun en önemli nedeni olduğu vurgulayan Türkan Balaban, 19 Mayıs 1919’da Mustafa Kemal’in Samsun’a gidişiyle bu sürecin hızlandırıldığı vurguladı. Dönemin Merkez Ordusu komutanı Nurettin Paşa’nın 1922 yılında Ankara Meclisinde kendisi hakkında açılan soruşturmaya yönelik savunma yaparken sarf ettiği sözlerin önemli olduğunu vurgulayan Türkan Balaban, o günkü bakış açısının 100 yıllık cumhuriyetin siyaseti olduğunu da söyledi.

Nurettin Paşa ‘Bütün Rumlarda bir devlet mefkuresi vardır. Fikrimizce, memleketimizdeki Rumlar bir yılandır. Bu yılanların zehirleri kadınlardır’ demişti bahsi geçen savunmasında.
Balaban Pontos Rum Soykırımı’nın aslında kadınlara yönelik olduğunu ekleyerek dağlardaki silahlı partizanların yarısının kadınlardan oluştuğunu ifade etti.

Soykırımın ardından yaşanan mübadele anlaşması ile Yunanistan’a gönderilen birçok Pontoslu sürgün kadının yaşadıkları travma nedeniyle intihar ettiğini vurgulayan Türkan Balaban, ayrıca Pontos’ta birçok Rum kadının, kız çocuklarının ağaların haremlerine alındığını, Müslümanlaştırılarak evlendirildiklerini anlattı. Samsun ve Trabzon’da iki Rum kadının hikayesini anlattığı sırada ise salonda oldukça duygusal anlar yaşandı.
Ama asıl duygusal anlar, sunumların ardından soykırımı mağdurlarının ağıtlarını seslendirmesiyle tanınan sanatçı Devrim Kavallı’nın, kemençeci Christos Panaioudou’nun eşliğinde Romeiyka/Pontiaka/ Pontos Rumcası dilinde 3 ağıt seslendirmesiyle yaşandı.

Panele katılan konukların arasında yer alan başörtülü genç bir kadının kendisinin Giresunlu olduğu, ailesinde Rumca konuşan hiç kimse olmadığı ama yaptırdığı DNA test sonuçlarında yüzde 2 oranında Orta Asya kökeni bulunduğunu öğrendiğini söyleyip ‘ben kimim?’ diye bir soru sorması gerçekten çok çarpıcı idi.
Bir diğer konuk ise Türkiye’de var olan sol, sosyalist örgütlerin Pontos Rum/Helen soykırımına ilişkin nasıl bir tavır alarak bu konuya katkı sunabileceklerini sordu.
Tamer Çilingir bu konuya dair sosyalist tarih yazılımında hatalar olduğunu, 1921’de Mustafa Suphiler ile başlatılan sosyalist tarih yazılımının eksik olduğunu, daha öncesinde var olan sosyalist örgütlenmeler ve sendikalar içinde yer alan sosyalist Rum, Ermeni, Bulgar devrimcilerin, özellikle 1915 yılında Beyazıt Meydanında idam edilen Ermeni sosyalistler Paramazları görmezden gelmenin şoven bir bakış açısının sonucu olduğunu vurguladı. Yine Jön Türklere, İttihat ve Terakki Cemiyeti’ne ve Kemalizm’e ilişkin sol, sosyalist çevrelerin geçmişle yüzleşmek zorunda olduğunu belirten Çilingir, bu konuda olumlu adımlar atan siyasi yapılanmaların varlığının umut verici olduğunu da ekledi.

Pontos’taki ‘muhafazarlık’ hakkında ne düşünüyorsunuz sorusuna da, muhafazakarlığı din ile sınırlı görmediğini söyleyerek yanıtlayan Çilingir, asıl muhafazakarlığın resmi tarih ve resmi ideolojiden kopamayan sosyal demokrat siyasi örgütlenmelerin yaklaşımlarının olduğunu belirtti.